Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

സുഖിക്കുന്നത് കാണാൻ രവിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആവേശം തോന്നി.

പ്രജിതയുടെ ശ്വാസഗതി മാറുന്നത് മനസ്സിലായ രവി പ്രജിതജക്ക് വെടി പൊട്ടാറായി വരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് നക്കൽ നിർത്തി. എന്നിട്ട് പതിയെ എണീച്ചിരുന്നു കൊണ്ട് സുഖത്തിൽ മയങ്ങി കിടന്ന ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന് ഉടമയായ പ്രജിതയെ പിടിച്ചു എണീപ്പിച്ചു.

"എങ്ങനെ ഉണ്ടെടീ കഴപ്പീ എന്റെ സുഖിപ്പീര്... നിനക്ക് സുഖം തോന്നിയോ...?"

"എന്റെ പൊന്ന് സാറേ... നിങ്ങള് കിളവനായിട്ടും എന്തൊരു കഴപ്പാ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുപോലെ സുഖിച്ചിട്ടില്ല... ആ മൈര് പെണ്ണ് നിങ്ങളെ കളഞ്ഞിട്ട് പോയത് അവൾക്ക് തന്ന നഷ്ട്ടം അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് സുഖിച്ചു ജീവിച്ചൂടായിരുന്നോ...?"

പ്രജിത തനിക്ക് ലഭിച്ച സുഖത്തിന്റെ ഓർമയിൽ പറഞ്ഞു.

"അവൾ പോയൊണ്ട് അല്ലേ പ്രജിതേ നിന്നെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരി കഴപ്പിയെ എനിക്ക് കിട്ടിയത്..." രവിസാറിന്റെ ആ വാക്കുകൾ പ്രജിതയെ ഒരു കാമുകി ഭാവത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു.

"ഇങ്ങോട്ട് വാടാ ചക്കരകുട്ടാ..." പതിനാറ് വയസ്സുകാരിയെ പോലെ പ്രജിത തന്റെ അറുപതുക്കാരൻ അവിഹിതകാമുകനെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് ചപ്പി ഉമ്മവെച്ചു.

ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി തുപ്പൽ അന്യോന്യം പങ്കുവെച്ചു ശേഷം പ്രജിത രവിസാറിന്റെ കപ്പട മീശ കൂടി ചപ്പികൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ വേർപെടുത്തി.

"സാറ് ഒക്കെ മാറി ചക്കരകുട്ടൻ ആയോ?" രവി ചോദിച്ചു.

"അതേ ഇനി എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ വിളിക്കും ഞാൻ... ഈ കഷണ്ടി കിളവൻ ഇനി എന്റെതാ..." അവിഹിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ സുഖവും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് കാമിനിയെ പോലെ പ്രജിത തന്റെ നൽപ്പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ കൊഞ്ചികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ആണോ എന്റെ ചക്കരപ്പൂരി... എന്നാ എന്റെ