Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

പശു പെണ്ണിന്റെ അകിട് ഒക്കെ ഞാൻ പരിഗണിച്ചില്ലല്ലോ... അവളുമാരെ ഒന്ന് പരിഗണിക്കട്ടെ..." വർദ്ധക്യത്തിൽ രവിയും ഒരു കൗമാരക്കാരനെ പോലെ പ്രജിതയോട് ഒത്തു കൊഞ്ചികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

രവി പ്രജിതയെ എണീപ്പിച്ചു. കട്ടിലിന്റെ തലക്കലുള്ള കണ്ണാടിയിലേക്ക് കാണിച്ചു കൊണ്ട് പുറകിൽ നിന്നും അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. രണ്ട് മക്കൾ മാറിമാറി ചപ്പി കുടിച്ചും.

പ്രായാതീക്യം കൊണ്ടു കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞു കൂടി തൂങ്ങിയ തവിട്ട് നിറത്തുള്ള മുഴുത്തമുലകളെ രവി തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പുറകിൽ നിന്നും പിടിച്ചുയർത്തി കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി കണ്ടു.

പരിപൂർണ നഗ്നമായ പ്രജിതയുടെ തടിയൻ ശരീരത്തിൽ പ്രായത്തിന്റെ കൊഴുപ്പില്ലാത്ത നരച്ച രോമങ്ങളുള്ള രവിസാർ കെട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച പ്രജിതയെ വല്ലാതെ കഴപ്പ് കൂട്ടി.

രവിസാർ പ്രജിതയുടെ കഴുത്തിൽ നക്കികൊണ്ട് ചുംബിച്ചു കൂടെ ചെവികളെ ചപ്പി വലിച്ചു കൈകൾ രണ്ടും മത്തങ്ങാ മുലകളെ കുഴച്ചു മറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും കറുത്ത നിറത്തിൽ നീണ്ടു നിന്ന പ്രജിതയുടെ മുലകണ്ണികൾ തുറിച്ചു വന്നിരുന്നു. രവിസാർ ഉണ്ടനെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കണ്ണുകളെ ഞെരടി.

പ്രജിത പതിയെ തിരിഞ്ഞു രവിസാറിനെ നോക്കി കൊണ്ട് ആ നരച്ച രോമങ്ങളുള്ള നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ തടിയൻ മുലകളെ ചേർത്ത് വെച്ചു.

ആ നരച്ച രോമത്തിൽ തന്റെ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ ഉരച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത തന്റെ കടി കൂട്ടി. അപ്പോഴേക്കും രവിസാർ പ്രജിതയുടെ കുടം കമിഴ്ത്തിയ പോലുള്ള കുണ്ടികളെ ഞെരിച്ചു പിടിച്ചു.

രവി പതിയെ പ്രജിതയെ വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തി. അവളുടെ തൂങ്ങിയ തടിയൻ മുലകളെ വായ തുറന്നു നാവ് കൊണ്ട് മുലക്കണ്ണ് നക്കി.

തുറിച്ചു നിന്ന ഞെട്ടിൽ ചെറുതായിട്ട്