Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

വിളിക്കാമെന്ന് കരുതി പ്രജിത ഫോൺ എടുത്തു, അപ്പോഴാണ് വാട്സാപ്പിൽ അവരുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടത്.

കടയിൽ നിന്ന് ബിരിയാണി കഴിച്ചു എന്ന്. അത് കേട്ടതും തന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് ഒരു തരിപ്പ് കേറി വന്നെങ്കിലും അവൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് തിരിച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

കാലത്തെ എണീച്ചു ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കി വെക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് നിന്ന് കഴിച്ചെന്നു കേൾക്കുന്നത് അവൾക്ക് വലിയ ദേഷ്യമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ഇന്ന് ഇനി വയ്യാ എന്ന രീതിയിൽ അതിനെ ഒഴിവാക്കി വിട്ടു.

ഒറ്റക്ക് ടീവിയും കണ്ട് പ്രജിത ചോറ് കഴിച്ചു. പിന്നെ കൈ കഴുകി അടുക്കളപുറത്ത് ഇറങ്ങിയതും അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സുധയും നിസയും കൂടി കാര്യം പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

അവരെ കണ്ടതും പ്രജിത പതിയെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"എന്തെരെടെ പെണ്ണുങ്ങളെ രണ്ടും കൂടി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കണത്." പ്രജിത വേലി കടന്നു സുധയുടെ വീടിന്റെ പുറകിലെ വിറക് പുരക്ക് അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന അവരോട് ചോദിച്ചു.

"നിസാടെ ഓരോ കുണ്ടാമണ്ടി താരങ്ങൾ കേട്ട് ചിരിച്ചതാടി." സുധ പ്രജിതയോടു പറഞ്ഞു.

"അത്രക്ക് ചിരിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കൂടെ പറഞ്ഞു താടി..." അവിടെ മണൽ നിറച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഒരു ചാക്കിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച പണിക്ക് പോയിട്ട് ഓണം അവധിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി ഇവൾടെ കെട്ട്യോൻ യൂസുഫ് തിരിച്ചു വന്നതെന്ന്. അപ്പൊ രാത്രി രണ്ടും കൂടി സുഖിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നിട്ട് അവന്റെ സുനാപ്പി ഇവൾ വായിലിട്ട് പതപ്പിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നിട്ട് കഞ്ഞിപ്പാല് വന്നപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ കൊച്ച് ഇവരുടെ അടുത്ത് അല്ലേ കിടക്കുന്നത്

അങ്ങനെ അവള് പാല് കുടിക്കാൻ എണീച്ചെന്ന്,