Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

ഒരു വികൃതമായി രീതിയിൽ കാണുന്നത് നോക്കി രവി തന്റെ ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് നരച്ച മുടിയുള്ള കുണ്ണ പുറത്തെടുത്തു.

തന്റെ കയ്യിലേക്ക് പതിയെ തുപ്പിയിട്ട് അയാൾ തന്റെ കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന കരികുണ്ണയിലേക്ക് പിടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും പ്രജിത "ഷർർർർർ...." എന്ന ശബ്ദത്തോടെ പെടുപ്പ് തുടങ്ങി.

വട്ടപാത്രത്തിൽ കാണുന്ന വികൃതമായ പ്രജിതയുടെ തുടയിടുക്കും കറുത്ത രീതിയിൽ കാണുന്നത് പൂറുമെന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു രവി തന്റെ കുണ്ണയിൽ രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും നീട്ടിയുഴിഞ്ഞു.

മൂത്രം ചീറ്റി ഒഴിക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദം അയാളുടെ സിരകളിൽ തുളച്ചു കേറി. അതേ ആവേശത്തോടെ വാർദ്ധക്യ പ്രായമുള്ള രവി കുണ്ണയിൽ കൈ കുഴച്ചു അടിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും പ്രജിത മൂത്രമൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കഴുകിയിട്ടു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയിരുന്നു. വാണം മുഴുവിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ നീരസത്തിൽ രവിയും പതിയെ തന്റെ കുണ്ണയെ ജെട്ടിക്കുള്ളിലാക്കി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

നിരാശനോടെ പുറത്തിറങ്ങിയ രവി പതിയെ നടന്ന് ബസ്സിനടുത്തേക്ക് എത്തി. പ്രജിതയെ അവിടെയൊന്നും കാണുന്നില്ല എന്നുള്ളത് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

"സാറെ നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കേറാം. അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയും നിർത്തി കേറണ്ട ഇനിയിപ്പോ കഴിച്ചാൽ പിന്നെ ഒറ്റ വിടക്കം മതിയല്ലോ." അശോകൻ വന്ന് രവിയോട് പറഞ്ഞു.

"എന്നാൽ പിന്നെ അങ്ങനെ ആകട്ടെ..." രവി അത് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ ഒപ്പം അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിലേക്ക് കയറി.

രവി തന്നെ ആയിരുന്നു തമിഴിൽ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ആഹാരം ഓർഡർ ചെയ്തത് ഒക്കെ. കഴിക്കാൻ നേരം പ്രജിത മക്കളോട് ഒപ്പം ഇരുന്ന് കഴിക്കുന്നത് രവി കണ്ടു.

മനഃപൂർവമുള്ള അവഗണന ആണെന്ന് രവിക്ക് മനസ്സിലായി. എന്തോ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം തോന്നിയിരിക്കുന്നു. ബസ്സിലെ ഇരുട്ടിൽ