Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

ഇത് എന്തര് പറ്റി?" പ്രജിതയുടെ ആത്മാഗതം അവൾ സ്വയം കേൾക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു പോയി.

"മതി ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചത്..." അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കപ്പിൽ കുറച്ച് വെള്ളമെടുത്ത് തന്റെ പൂറൊന്ന് കഴുകി ആ നീല ഷെഡ്ഢിയുമിട്ട് ഫ്ലഷ് അടിച്ചിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു.

പുറത്തു എത്തിയതും പിള്ളേരും തന്റെ ഭർത്താവും ലേക്ക് കാണാനായി നടന്ന് തുടങ്ങിയെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അതൊന്നും പുത്തരിയല്ലാത്ത പ്രജിത പതിയെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി അങ്ങോട്ട് നടന്നു.

"എങ്ങോട്ടാ...?"

പുറകിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ട് പ്രജിത തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

"സാർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?" ചെറിയ ആശ്വാസത്തിൽ പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"ഇല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോ എങ്ങോട്ട് പോയേനെ...?"

"എല്ലാരും പോയയിടത്തോട്ട് തന്നെ അല്ലാതെ എവിടെ പോകാൻ?"

"എന്നാലേ അവര് അങ്ങോട്ടല്ല പോയത് ലേക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ആണ്... ഇതിപ്പോ ഞാൻ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കൊടൈക്കനാൽ മുഴുവൻ കിടന്നു കറങ്ങിയേനെയല്ലോ..." തമാശയോടെ രവി പറഞ്ഞു.

"ഓ... നമ്മളെ ഒക്കെ ആര് നോക്കാനാ സാറെ... അണ്ണനും പിള്ളേരും ഇതുവരെ മനസ്സിലായി കാണില്ല ഞാൻ കൂടെ ഇല്ല എന്നുള്ളത്." രവിയോട് നടന്നു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"അത് ശരിയാ നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വെറ്റർ പോലും നിനക്ക് ഇല്ല എന്നുള്ളത് അറിയാത്ത ഒരു ഭർത്താവ്ക്കാരൻ..." കളിയാക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രവി പറഞ്ഞു.

"അണ്ണന് അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നാൽ വീട് പട്ടിണി ആകും സാറെ... അല്ലാതെ ഒന്നുമല്ല." തന്റെ ഭർത്താവിനെ അനുകൂലിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"ഓടെ തന്ന... ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല." രവി പിന്നെ അതിനെ തിരുത്താൻ നിന്നില്ല കാരണം രണ്ട് പേർക്കും