Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

കൊടുത്തു.

"അശോകാ..." അവരെ കണ്ടതും രവി ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

"സാറേ...." പ്രജിതജയുടെ മനസ്സിൽ വീട്ടമ്മ എന്ന പേടി വന്നിരുന്നു.

"ഓയ്..." വിളികേട്ട് അശോകനും കിളിയും തിരിഞ്ഞ് ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി.

പ്രജിത വിറളിവെളുത്ത് നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവിടെ നിന്ന് അശോകൻ കൈ ഉയർത്തി കാണിച്ചു. അറിയാതെ പ്രജിതയും തിരിച്ചു കാണിച്ചു. രവി ഉടനെ ആംഗ്യ രീതിയിൽ പ്രജിത ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് കാണിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും തിരക്ക് കാരണം നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല അവർ നടക്കാം നിങ്ങൾ പുറകെ വരൂ എന്ന് അവരും ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും വേറൊരു സംശയമൊന്നുമില്ലാത്ത തന്റെ ഭർത്താവിനെ കണ്ട് പ്രജിതക്ക് പാതി ജീവൻ വീണു.

ഉടനെ രവി തന്റെ കൈകൾ പ്രജിതയുടെ അരയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. പതിയെ മുഴുത്ത കൊഴുപ്പേറിയ കുണ്ടികളെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഭർത്താവ് നോക്കി നിൽക്കവേ മറ്റൊരു പുരുഷൻ തന്റെ ചന്തിയിൽ തഴുകി സുഖിക്കുന്നു.

അതൊന്നുമറിയാതെ ഭർത്താവ് അയാൾക്ക് അനുവാദം കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നോർത്തപ്പോൾ പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെ ഒരു താരം ലഹരി നിറയുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

അവൾ ശ്വാസം പിടിച്ചു ഒരു പ്രതിമയെ പോലെ കൈകാലുകൾ മരവിച്ചു ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും തന്റെ ഭർത്താവ് അനുവാദം നൽകി കണ്ണിൽ നിന്നും പതിയെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു.

"സാറേ!!!" അശോകണ്ണൻ പോയി മറഞ്ഞതും പ്രജിത അല്പം കട്ടിയിൽ വിളിച്ചു.

"എന്തെടി..." രവി വളരെ ലാഘവത്തോടെ വിളികേട്ടു.

"സാറ് ഇതെന്തര് കാണിച്ചത്... അണ്ണൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ആണാ അവിടേം ഇവിടേം ഒക്കെ കേറി പിടിക്കുന്നത്." അല്പം നീരസത്തോടെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.