Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

പിടിച്ചുള്ള നടത്തം മറ്റുള്ളവർ ആരെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന് ഉള്ളിലെ ഭയം പ്രജിതയിൽ വ്യാകുലത ഉണ്ടാക്കി. അല്പം മുന്നേ എന്തോ ധൈര്യത്തിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി തനിക്കൊരു തന്റെടി ആകാൻ പറ്റില്ല എന്നുള്ളത് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

എന്നിരുന്നാലും രാവിസാറിന് ഒപ്പം ഈ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷവും സുരക്ഷയും അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

അപ്പോഴേക്കും രവി തന്റെ കൈകൾ പ്രജിതയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് തോളിലിട്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു. തിരക്ക് പിടിച്ച തെറിവിനുള്ളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പതിയെ കൈത്തലങ്ങൾ അയാൾ പ്രജിതയുടെ തൂങ്ങിയ മുലയിൽ സ്വെറ്ററിന് മുകളിലൂടെ ഉരച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.

തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സൗകര്യമായ മുലയിൽ ഇത്രയും ആളുകളുടെ നടുവിൽ വെച്ച് ഭർത്താവും മക്കളും അടുത്തെവിടെയോ ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ ഒരു അന്യപുരുഷൻ തട്ടിയും തഴുകിയും കളിക്കുന്നത് പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

നാണം കൊണ്ട് മുഖം താഴ്ത്തി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചുണ്ടുകളിൽ കള്ള പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ചു കൊണ്ട് രവിസാറിന്റെ താളത്തിനൊത്ത് തന്റെ തൂങ്ങിയ മുലയിൽ കാണിക്കുന്ന കുസൃതിയിൽ അവൾ നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും തിരക്കിനിടയിൽ കൂടി കുറേ മുന്നിലായി തന്റെ ഭർത്താവ് അശോകണ്ണനും ബസ്സിലെ കിളിയായ അണ്ണന്റെ സുഹൃത്തും നടന്ന് പോകുന്നത് പ്രജിത കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി.

"സാറെ കൈയെടുക്ക് കൈയെടുക്ക് ദോണ്ടേ അണ്ണൻ പോണ് മുമ്പേന്ന്..." ചെറിയയൊരു ഭീതിയിൽ പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"എവിടെ...?" രവി കൈകൾ താഴ്ത്തിയിട്ട് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ദോ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയാണ്..." തിരക്കിനിടയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പ്രജിത കാണിച്ചു