Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

എന്തായാലും സാമ്പാറും കൂട്ടി അവരത് കഴിച്ചു തുടങ്ങി.

എതിർവശത്തിരിക്കുന്ന രവിസാറിനെ കള്ളച്ചിരിയോടെ ഇടക്കിടക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പ്രജിതയും ആഹാരം കഴിച്ചു.

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവർ വീണ്ടും ചുറ്റിക്കാണാനായി ഇറങ്ങി. സ്ഥിരം പല്ലവി പോലെ അശോകൻ കിളിയോടൊപ്പം രഹസ്യമായി മദ്യപ്പിക്കാൻ ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി പ്രജിത നിന്നു.

അനുഷയും അരുണിമയും കുഴപ്പമില്ല എന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ചിട്ട് അവരുടെ ലോകത്തേക്ക് അവരും പോയി. കാത്ത് നിന്നത് പോലെ രവിസാർ പ്രജിതയുടെ അടുക്കലേക്ക് നടന്നെത്തി.

"എന്തെരടി നോക്കി നിക്കണത്...? അശോകൻ വീണ്ടും ചാരായം കുടിക്കാൻ പോയാ...?" രവി ചോദിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ അങ്ങേർക്ക് വേറെ എന്തോന്നു ചിന്താ..." നെടുവീർപ്പോടെ പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"ഒന്ന് ആലോചിച്ചാൽ അതാ നല്ലത്... എനിക്ക് ഈ സുന്ദരി പൂറിയോട് ഒത്തു ഇങ്ങനെ നടക്കാമല്ലോ..."

"ഹോ ഏത് നേരവും വായിൽ ഇതേ വരോളോ... എന്റെ പൊന്ന് കിളവാ..." പ്രജിത എന്ന ഭാര്യയിൽ നിന്ന് അവിഹിതത്തിന്റെ കള്ള കാമുകിയായികൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

"നിന്നെപ്പോലൊരു കൊഴുത്ത ചരക്കിനെ കണ്ടാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാടി മിണ്ടാതെ മൂടി പൊത്തി ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നത്..."

"ഈ സാറിന്റെ ഒരു കാര്യം... അത്രക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ടോ കൊളെസ്ട്രോൾ പിടിച്ചു ഇരിക്കുന്ന ഞാൻ..." ചരക്കെന്നുള്ള അഭിസംബോധന ചെറിയ രീതിയിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

"എടീ പ്രജിതേ നിന്റെ കൊളെസ്ട്രോൾ ഉരുക്കാൻ അല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്... കിളവൻ എന്ന് വിളിച്ചിട്ട് കിളവന്റെ പവർ നീ കാണാൻ കിടക്കുന്നതെ ഉള്ളൂ..."

"ശോ... ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറയാതെ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ കേൾക്കും... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ മുട്ടി നിൽക്കുക ഒന്നുമല്ല..." നാണം കൊണ്ട്