Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

പൂറിൽ കാട്ടുന്ന വിക്രയകളിൽ സുഖിച്ചിരുന്നു.

രവി തന്റെ കൈയ്യിലായ കൊഴുത്ത പൂറ് വെള്ളം പതിയെ വായിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു കൊതിയോടെ വിരലുകൾ ഉറുഞ്ചി കുടിച്ചു. അത് കണ്ട് പ്രജിതയുടെ മുഖത്ത് നാണം വിരിഞ്ഞു.

തന്റെ വൃത്തികേടിനെ ഒരു പുരുഷൻ രുചിയോടെ കുടിക്കുന്നത് ഓർത്ത് അവൾക്ക് വീണ്ടും പൂറ് തരിച്ചു. അശോക്കണ്ണൻ പോലും ഇതുവരെ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന് അവൾ ഓർത്തു.

23 വർഷത്തെ ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ സുഖിപ്പിക്കുക എന്നൊരു ചിന്തയിൽ മാത്രം അശോകൻ ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നതും അവൾക്ക് ഓർമ്മകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

അശോകണ്ണന്റെ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു തന്റെയും അല്ലാതെ തനിക്കായി ഒന്നില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോഴിതാ ഒരു അന്യപുരുഷൻ അതുമൊരു വയസൻ തന്നെ മാത്രം സുഖിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

തന്റെ മക്കളുടെ അച്ഛനെ അല്ലേ താനിങ്ങനെ താരതമ്യം ചെയ്ത് താഴ്ത്തുന്നത് എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു നോവ്വ് പൊടിഞ്ഞെങ്കിലും പൂറിലെ സുഖത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു കൊണ്ട് അത് രസിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ഊഞ്ഞാലിന്റെ വേഗത കുറയുന്നത് രവിക്ക് മനസ്സിലായി. തങ്ങളുടെ റൗണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കാൻ സമയമായി എന്നറിഞ്ഞ രവി തന്റെ കഴപ്പൻ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നും വിടങ്ങുന്നത് ഓർത്ത് വിഷമിച്ചു.

"കഴപ്പി... സുഖിച്ചത് മതി... ദാണ്ടേ റൗണ്ട് തീർന്നു." രവി പറഞ്ഞു

"അയ്യോ..." സുഖം മുറിഞ്ഞതിന്റെ നീരസം തോന്നിയെങ്കിലും, സ്വബോധം തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചത് എന്ന് ഓർത്ത് പ്രജിതക്ക് ജാള്യത തോന്നി.

പ്രജിത തന്റെ സാരിയും പാവാടയും പിടിച്ചു താഴ്ത്തിയിട്ടു. ഷെഡ്ഢി നോക്കിയപ്പോൾ രവിസാർ പോക്കറ്റിൽ വെയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾക്ക് നാണചിരി വന്നു.

ഓരോരുത്തരെ ആയി ഊഞ്ഞാലിൽ നിന്നും ഇറക്കി. അവരുടെ കൂപ്പും കറങ്ങി