Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

താഴെ എത്തിയപ്പോൾ അവരും ഇറങ്ങി. വീണ്ടും രവിസാറിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത നടത്തം തുടങ്ങി.

"എന്തൊരു ഒലിപ്പെടി നിന്റെ പൂറിന്, അത്രക്ക് കഴച്ചിരുന്നിട്ട് ആണോ നീ വലിയ വർത്താനം ഒക്കെ പറഞ്ഞത്...?" നടക്കുന്നതിനിടയിൽ രവി പ്രജിതയോട് ചോദിച്ചു.

"എന്റെ സാറേ... ഞാനും ഇതിപ്പോ നല്ലപ്പാ കണ്ടത്... ഇളയ പെണ്ണിനെ പെറ്റ ശേഷം പിന്നെ അങ്ങനെ പരിപാടി ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ അങ്ങനെ അത് അങ്ങ് നിന്ന്.

ഇടക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അണ്ണന് മൂക്കുമ്പോൾ വന്ന് അടിക്കും ഒഴിക്കും അത്ര തന്ന. കുറ്റം പറയാൻ പറ്റോ... എത്രയെന്നു പറഞ്ഞാലും പത്തിരുപ്പത്തിമൂന്ന് വർഷം കൊണ്ട് കണ്ട് കണ്ട് അങ്ങ് മടുത്തായിരിക്കും.

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അണ്ണനും തളർന്നു അല്ലേ വരുന്നത്... ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ വയറും ഇറങ്ങി മൊലേം തൂങ്ങി നിക്കുമ്പോൾ പിന്നെ എങ്ങനെ കുണ്ണ പൊങ്ങാനാ...

അണ്ണനും മടുത്ത് ഞാനും മറന്ന്." പ്രജിത തന്റെ ഭർത്താവിനെ കുറ്റംപറയാതെ രീതിയിൽ കാര്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു.

"ഓ കെട്ട്യോനോട് എന്തൊരു സ്നേഹം പെണ്ണിന്... എന്നാലും എന്റെ കുണ്ണക്ക് നിന്നെ കാണുമ്പോൾ സുന്ദരി ആയിട്ട് ആണല്ലോ തോന്നുന്നത്... അശോകൻ വെള്ളമടിച്ചു മൊത്തം പോയി കാണുമെടി..."

രവി അശോകനെ കുറിച്ച് പ്രജിത പറഞ്ഞത് അത്ര പിടിക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"അത് ചെലപ്പോ ശരി ആയിരിക്കും... പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ സാറേ എനിക്ക് അങ്ങനെ കൊതിയൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല..." തന്റെ കാമുകനെയും പിണക്കാതെ പ്രജിത മറുപടി പറഞ്ഞു.

"എന്റെ പ്രജിതേ... കൊതി തോന്നണമെങ്കിൽ നല്ല രുചി അറിയണം എന്നാലേ വീണ്ടും വീണ്ടും കൊതി തോന്നൂ... എന്തായാലും ഇനി നിന്നെ ഞാൻ നല്ല