Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

സാറിത് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ... അണ്ണൻ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ എന്നെകൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറ്റുമോ എന്തോ..."

തന്റെ ഉള്ളിലെ ആധിയും കുറ്റബോധവും ഭയവും എല്ലാം കൂടി ചേർന്ന് പ്രജിത പതിയെ പറഞ്ഞു.

"എന്നിട്ട് നിന്നെക്കണ്ടാൽ അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ പ്രജിതേ... കടിമൂത്ത് നിൽക്കുന്ന ജേഴ്സി പശുവിനെ പോലെ ആണല്ലോ നിന്റെ നോട്ടവും മണവും ഒക്കെ..." രവി കഴപ്പോടെ വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന പ്രജിതയുടെ മണം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"സാറേ... എനിക്ക് പേടിച്ചിട്ടാ ഈ നിൽപ്പ് അല്ലാതെയല്ല..." പ്രജിത തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിയ രീതിയിൽ പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"പേടിയൊക്കെ ഇപ്പോ മാറ്റി തരാം..." എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രവി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പ്രജിതയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

തന്നെ താലി കെട്ടി ഭാര്യയാക്കിയ, തന്റെ വയറ്റിൽ രണ്ട് മക്കളെ ഉണ്ടാക്കി തന്ന് തന്നെ ഒരു അമ്മയാക്കിയ, പ്രസവത്തോടെ മുലകൾ പാല് ചുരത്തി മാതൃത്വത്തിന്റെ രുചി മനസ്സിലാക്കി തന്ന തന്റെ ഭർത്താവ് അശോക്കണ്ണൻ അല്ലാതെ മറ്റൊരാൾ തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിക്കുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയ

നോവ് പടർന്നു. അതും സ്വന്തം ഭർത്താവ് തൊട്ടരികിൽ കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു അന്യപുരുഷന്റെ ചൂട് പറ്റി കാമമോഹത്തോടെ നിൽക്കുന്നത് ഓർത്ത് അവളുടെ ഉള്ള് നീറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും, അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി രാവിസാറിന് ചപ്പാനായി തന്റെ അധരം നൽകുന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു പോയി.

അപ്പോഴേക്കും രവി തന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് പ്രജിതയുടെ ചുണ്ടുകളെ പതിയെ കടിച്ചു വലിച്ചു. ഇത്രയും ആർത്തിയോടെ മധുരമുള്ള എന്തോ ചപ്പുന്നത് പോലെ തന്റെ ചുണ്ടുകളെ ചപ്പുന്ന രവിസാറിനെ അറിയാതെ