Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

ഇറങ്ങണം എന്നാ വണ്ടിക്കാര് പറഞ്ഞത്... ആ അപ്പൊ പിടിച്ചോ..." നാക്ക് കുഴഞ്ഞ രീതിയിൽ അശോകൻ എല്ലാം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

പിന്നെ രവിയും പ്രജിതയും കൂടി അശോകനെ താങ്ങി പിടിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ലിഫ്റ്റ് ഭാഗ്യത്തിന് വർക്ക് ആകുന്നത് കൊണ്ട് അവർ അശോകനെയും കൊണ്ട് അതിൽ കേറി മൂന്നാമത്തെ നിലയിലെത്തി.

മുറി തുറന്ന് നേരെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. കിടന്നയുടൻ തന്നെ അശോകൻ മയക്കത്തിലായി.

"ഹോ ഇങ്ങനെ കുടിച്ച് ചാകുമെന്നാ തോന്നുന്നത്... പിള്ളേരെ കൊണ്ട് നല്ലപോലെ ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചാലേ ശരിയാകു. വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെ എന്നിട്ട് വേണം ബാക്കി..." പ്രജിത തന്റെ അമർഷം പറഞ്ഞു.

"അശോകൻ ഫുൾ ഫിറ്റാ കണ്ടില്ലേ കിടക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഉറങ്ങി..." രവി ചെറിയ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"കള്ള കിളവാ നിങ്ങള് ചിരിക്കല്ലേ... എന്റെ കെട്ട്യോനാ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത്... എനിക്ക് അത്ര ചിരിയൊന്നും വരൂല..." പ്രജിത പറഞ്ഞു.

"ഓ ഞാൻ ചിരിച്ചെന്ന് വെച്ച് എന്താരാവാൻ... നീ പിള്ളേരെ വിളിച്ച് നേരത്തെ പോകണം എന്ന് പറ." രവി കാര്യം മാറ്റാനായി പറഞ്ഞു.

ഉടനെ പ്രജിത തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് അരുണിമയെ വിളിച്ചു. കാലത്തെ തന്നെ തിരിച്ചു പോണം എന്നുള്ളത് പറഞ്ഞു. നേരത്തെ ഉണർന്ന് പിള്ളേരെ എല്ലാരേം റെഡി ആക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു പ്രജിത ഫോൺ വെച്ചു.

ഫോൺ വെച്ച് തിരിഞ്ഞതും രവി പ്രജിതയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. പ്രജിത ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നിശ്ചലമായി, പതിയെ പുറകിലേക്ക് നടന്ന് ചുമരിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കാമദാഹത്തോടെ രവിസാറിനെ നോക്കി വിധേയി ആയി നിന്നു.

"സാറേ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു... അണ്ണൻ അടുത്ത് കിടക്കേണ്...