Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

ഫോണിൽ ബെല്ലടിച്ചു. ഉടനെ അശോകൻ ഫോൺ എടുത്ത് സംസാരിച്ചിട്ട് വെച്ചു.

"ഓ അടുത്ത് കേറ്റാൻ പോകാൻ കൂട്ടുകാരൻ വിളിച്ചതാകും..." പ്രജിത നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഇന്ന് രാത്രിയും കൂടിയേ ഉള്ളൂടി... ഈ തണുപ്പത്ത് ഒരു രസം... നീ ഇനി പിള്ളേരുടെ അടുത്ത് പറയാൻ നിക്കണ്ട..." എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അശോകൻ പതിയെ മുങ്ങി.

"അശോകൻ ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് നല്ലപോലെ അവസരം ഉണ്ടാക്കി തരുമെന്നാ തോന്നണത്..." രവി പ്രജിതയോട് പറഞ്ഞു.

"സാറേ അതൊക്കെ നടക്കുമോ എന്തോ... അണ്ണൻ മുറിയിൽ ഉള്ളത് അല്ലേ..." പ്രജിത കാര്യത്തോട് അടുത്തപ്പോൾ പേടിച്ചു പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ നമുക്ക് നോക്കാമെന്റെ പ്രജിത മോളേ... നീ പൂറൊക്കെ റെഡി ആക്കി വെച്ചോ..." കഴപ്പോടെ രവി പറഞ്ഞു.

"ഒന്ന് പയ്യെ പറ സാറേ പിള്ളേരങ്ങാനും കേക്കും." പ്രജിത തന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പിള്ളേരെല്ലാം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും നേരെ നടക്കാൻ പോലും ആകാതെ അശോകൻ പുറത്ത് നിന്ന് ആടുന്നത് പ്രജിത കണ്ടു.

"എന്റെ ഈശ്വരാ... ഈ മനുഷ്യൻ ഇത് എന്ത് കുടി ആണോ എന്തോ... നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ... ഒന്ന് വാ സാറേ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകാം അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ എങ്ങാനും മറിഞ്ഞു വീഴും."

പിള്ളേരെ പറഞ്ഞു മുറിയിൽ വിട്ട ശേഷം പ്രജിത രാവിസാറിനേം കൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി തന്റെ അശോകണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

"ആ നിങ്ങള് വന്നോ... അത് നന്നായി... കൊടൈക്കനാൽ വാറ്റ് കിട്ടിയെടി... അപ്പൊ ഒന്ന് അടിച്ചു നോക്കിയതാ... നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല... നീ ഒന്ന് പിടിക്ക്...

പിന്നെ രാവിലെ 5 മണിക്ക്