Chapter Title : കരിയും കനലും [Irul Mashi]

തരുന്നില്ല... അവൻ അവന്റെ ഇഷ്ടമായ ചാരായം കുടിച്ച് സുഖിക്കുക അല്ലേ... നിങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തയുണ്ടായിരുനെങ്കിൽ അങ്ങനെ കാണിക്കുമായിരുന്നോ...

അവന് അവന്റെ ഇഷ്ടം മാത്രമേ ഉള്ളൂ... അപ്പൊ പിന്നെ നിനക്കും നിന്റെ സന്തോഷം കാണിച്ചു കൂടെ...?" രവിസാറിന്റെ വാക്കുകൾ പ്രജിതയിൽ ഒരു ചലനമുണ്ടാക്കി.

"അതേ സാറേ ഞാൻ മാത്രം എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷം നോക്കി എന്റെ സന്തോഷം കളഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്നത്... സാറ് പറഞ്ഞതാ ശരി...

എന്നാലും ഇങ്ങനെ താലികെട്ടിയ മനുഷ്യൻ അടുത്ത് കിടക്കുന്നത് ഒരു എന്തോ പോലെ..."

"അങ്ങനെ വേണം പെണ്ണുങ്ങളെയാൽ... അടുത്ത് കിടക്കുന്നത് ഒക്കെ അല്ലെടീ രസം... മാറി ഒളിച്ചു ചെയ്യാനാണെങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഈ ഒരു ഇത് കിട്ടുന്നത്...

നീ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ തന്നെ അല്ലേ നിന്നെ ഒന്ന് പരിഗണിക്കാതെ അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അവന്റെ കുടിയൻ കൂട്ടുകാരുമായി വെള്ളമടിച്ചത് ഒക്കെ... അപ്പൊ നീയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം പൊന്നേ...

എല്ലാത്തിനും ഈ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ട്..." രവി വീണ്ടും അവൾക്ക് പ്രചോദനം നൽകി.

"ശരിയാ സാറേ... ഇങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം... എന്നാലും എന്റെ രണ്ട് പിള്ളേരുടെ തന്ത അല്ലേ എന്നുള്ളതാ..."

"അതൊക്കെ മാറ്റി നല്ല രസത്തിൽ വരുത്താം നീ അവനെ നല്ലപോലെ നോക്കി കിടക്ക്..." എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രവി ഉറങ്ങുന്ന അശോകന്റെ മുഖം പിടിച്ചു തിരിച്ച് പ്രജിതയുടെ മുഖത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു.

"ഇപ്പോൾ അല്ലേ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിനക്ക് ഇങ്ങനെ എന്റെ കൂടെ സുഖിക്കാൻ പറ്റൂ..." രവി പറഞ്ഞു.

രവി പതിയെ പ്രജിതയുടെ മുഖത്ത് നക്കികൊണ്ട് കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ചു. അശോകണ്ണന്റെ