ഇനി ഒരിക്കലും എഴുതില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചതാണ്, എന്നാൽ തുടങ്ങിയത് പാതി വഴി നിർത്തിയത് എന്തോ വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം ഉളവാക്കുന്നു. ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു കഥ കോപ്പി അടിച്ചു മറ്റൊരു ഗ്രൂപ്പിൽ ഇട്ട് ഒരാൾ ആളാവാൻ നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയത് കള്ളൻ എന്നാ വിളിപ്പേര്. ഒരുപാട് നേരത്തെ ശ്രെമത്തിനു ഒടുവിലാണ് ഓരോ സൃഷ്‌ടിയും ജനിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ചിലർ ആ കഷ്ടപ്പാടും ബുദ്ധിമുട്ടും കണക്കിലെടുക്കാതെ കേവലം ലൈക് ആൻഡ് കമന്റ്‌ നു വേണ്ടീട് മോഷണം നടത്തുമ്പോൾ അതിന് ജീവൻ കൊടുത്ത സൃഷ്ടാവിനുണ്ടാകുന്ന വേദന അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല. അയാൾ കോപ്പി ചെയ്തതിലും എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് ആ വ്യെക്തി ഉൾപ്പെടെ മുന്നിൽ നിന്ന് എന്ന കള്ളൻ എന്നു വിളിച്ചതാണ്. ഇപ്പോൾ എഴുതി തുടങ്ങി വെച്ച കഥകൾ പൂർത്തിയാകുന്ന പക്ഷം ഇനീ ഒരിക്കലും ഞാൻ എഴുതില്ല. സൈറ്റിലെ അതികായന്മാർക് മുന്നിൽ ശിരസു നമിച്ചുകൊണ്ടു ഞാൻ എന്റെ അവസാന കഥകളുടെ പൂർത്തീകരണ നടപടികളുമായി മുന്നോട്ട് പോകുകയാണ്. എല്ലാവരുടെയും സപ്പോർട്ട് പ്രേതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്. സ്വന്തം ചെകുത്താൻ കർമ പാർട്ട്‌ 2 അഖിലയെ വിളിച്ചാലോ എന്നാൽ ചിന്ത മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കുന്നുള്ളു നാവ് ചലിക്കാത്ത അവസ്ഥ. അൽപ സമയത്തിനുള്ളിൽ ആ ശബ്ദം നിലച്ചു വളകൾ കിലുങ്ങുന്നതിന്റെയും, വസ്ത്രം ഉലയുന്നതിന്റെയും ശബ്ദങ്ങൾ അവൻ കേട്ടു. അവൾ എഴുന്നേൽക്കുകയാണ് കിച്ചുവിന് മനസിലായി, പാവം സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു, വന്യമായ രതിലീലകൾ ആടി ഭോഗാലസ്യത്തിൽ സ്വയം മറന്നുറങ്ങിയിരുന്ന അഖില ഇന്ന് തന്റെ കാമത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ സ്വന്തം വിരലുകളുടെ സഹായം തേടുന്നു. അയാൾക് അപകർഷത തോന്നി. അഖില എണീറ്റു റൂമിന്റെ കതകിനു നേർക്ക് നടക്കുന്നത് അയാൾക് കാലൊച്ചയിൽ നിന്ന് മനസിലായി, പുറത്ത് നിന്നും വരുന്ന ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ മുറിക്കു പുറത്തിറങ്ങുന്ന അഖിലയെ അയാൾ നിർന്നിമേഷനായി നോക്കി കിടന്നു. ലൈംഗിക വികാരം എന്നൊന്ന് തനിക്ക് പണ്ടേ അന്യമായി, ഇനിയുള്ളത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്ന് തനിക്കറിയാവുന്ന ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ ആണ്. താൻ