Chapter Title : കർമ്മഫലം 4 [നീരജ് K ലാൽ]

പക്ഷേ എൻ്റെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി മറ്റൊരാളെ വിശമിപ്പിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല... മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ വിഷമിച്ചോളാം... അതാണ് എൻ്റെ വിധി.... നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ട് എനിക്കൊന്നും നേടണ്ടാ...."

"മാത്രമല്ല നീ പേടിക്കണ്ട ഞാൻ എങ്ങനെയാണോ റൂമിലേക്ക് പോയത് അതുപോലെതന്നെ തിരികെയും വന്നിട്ടുണ്ട്  ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല അത് പോരെ നിനക്ക്....???"

നേരത്തെ ഞാൻ വേദനിച്ചതിൻ്റെ 100 ഇരട്ടി ഇപ്പൊ വേദനിക്കുന്നു.....

"ഞാൻ എന്തൊരു വൃത്തികെട്ടവനാണ് ഒരിക്കൽ വേർപിരിഞ്ഞവരെ വീണ്ടും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു... "

പെട്ടെന്ന് തന്നെ ജോസേട്ടനേ വിളിച്ചു...

"ജോസേട്ടാ നിങൾ എവിടെയാണ്.....???"

"ആ മനു... ഞാൻ ഓട്ടോയിൽ സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്...."

"ചേട്ടാ പ്ലീസ് തിരികെ വരണം എനിക്ക് അല്പം  സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്..."

"നമുക്കിനി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ നാട്ടിൽ വച്ച് സംസാരിക്കാം...."

"പറ്റില്ല പ്ലീസ് എന്നോട് അല്പമെങ്കിലും കരുണ കാണിക്കണം...."

"ഒന്ന് തിരികെ വരൂ പ്ലീസ്...."

ഞാൻ നേരെ ഹോട്ടലിൽ മുന്നിലേക്ക് എത്തി അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ജോസേട്ടൻ  വന്നു...

"ജോസേട്ടാ നമുക്ക് റൂമിലേക്ക് അല്പം സംസാരിക്കാനുണ്ട്..."

പുള്ളി റൂമിലേക്ക് വന്ന ഉടനെ ഞാൻ പുള്ളിയയുടെ കൈ പിടിച്ചു ചേർത്ത് പറഞ്ഞു.....

"എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം ജോസേട്ടാ... നിങൾ ഇപ്പൊ ഇവിടെ നിന്ന് പോയാൽ ഈ ജന്മത്ത് എനിക്ക് മനസമാധാനം കിട്ടില്ല...."

പുള്ളി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു....

ഞാൻ പുള്ളിയെയും കൂട്ടി റൂമിൽ എത്തി പിന്നെ വേഗം ഇറങ്ങി അപ്പുറത്ത് റൂമിൽ പോയി....  അവൾ ബെഡ്ഢിൽ നിറകണ്ണുളോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു....
അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം മാറി ചുരിദാറിട്ട് ബാഗും പാക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു....

"ടീ നീ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നത്....???"

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...

"ഒരു ദിവസം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ തന്നെയാണോ...???"

നിശബ്ദത...

"ഏതെങ്കിലും മൈരൻ എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചാൽ കളഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ വേണ്ടിയിട്ടാണോ വന്നതെന്ന്...????"

അവള് മനസ്സിലാകാത്ത വണ്ണം എന്നെ നോക്കി....

"നോക്കണ്ട എൻറെ കാര്യം തന്നെ പറഞ്ഞത്.... ഞാനെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞുവെന്നോ കാട്ടി വെച്ചിട്ട് ഇത്രയും ആഗ്രഹിച്ചു നീ എന്തിനാ പോകാൻ തുടങ്ങിയത് എനിക്ക് അത്ര പെട്ടെന്ന് ഒന്നും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല...."

ഞാൻ അവളെ ഒരു കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് നേരെ അടുത്ത റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി....  അവിടെ ബെഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ജോസേട്ടൻ.... നേരെ അവളെ തള്ളി പുള്ളിയുടെ മടിയിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്തു....

"ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ദിവസമാണ്... നിങ്ങളുടെ മാത്രം... ഇനി ഒരിക്കലും തിരികെ ലഭിക്കാത്ത ദിവസം... ഒരു വിളിപ്പാടകലെ ഞാൻ ഉണ്ട്... ഈ ദിവസം ജീവിതത്തിലെ