Chapter Title : കർമ്മഫലം [ഏകൻ] [Edited version]

വീണു കരഞ്ഞു. ജോപ്പൻ അവളെ അശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവളുടെ തലയിൽ തഴുകി.

“അപ്പാ ഈ നാട്ടിൽ ഞാൻ എന്റെ അപ്പന്റെ കെട്യോൾ അല്ലേ.? അതുകൊണ്ട് ആരും ഒന്നും പറയില്ല അപ്പാ.. പറ അപ്പാ എനിക്ക് തരില്ലേ അപ്പന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ? തരില്ലേ അപ്പാ? ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം അപ്പാ. ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കൊള്ളാം.

ഇന്ന് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ അപ്പന്റെ സ്നേഹം കൊണ്ടാ. ആ സ്നേഹം അപ്പന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളായി എനിക്ക് തിരിച്ചു തരണം അപ്പാ. എനിക്ക് എന്റെ അപ്പന്റെ ഒരുപാട് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വേണം അപ്പാ… എനിക്ക് എന്റെ അപ്പനെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കണം അപ്പാ.. ഇല്ലങ്കിൽ ഞാൻ മരിച്ചുപോകും അപ്പാ.

പറ അപ്പാ. എനിക്ക് തരാന് പറ അപ്പാ. നമുക്ക് വേണം എന്ന് പറ അപ്പാ ”

ആൻസി എങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ജോപ്പൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആൻസിയുടെ തലയിൽ തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.

അവൾ ജോപ്പനെ നോക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഈ അപ്പന് എന്നോട് ഒരു സ്നേഹവും ഇല്ല. അപ്പൻ എന്നോട് സത്യം ചെയ്തതാ. അതും എന്റെ അമ്മച്ചിയെ പിടിച്ചു. അപ്പന് അമ്മച്ചിയോടു സ്നേഹം ഇല്ല. അപ്പൻ ഇത് സമ്മതിക്കാതെ ഈ ആൻസി ഇനി പച്ചവെള്ളം പോലും കുടിക്കില്ല. ഞാൻ ഈ വെറും നിലത്ത് കിടക്കും പട്ടിണി കിടന്നു മടിക്കും. ”

ആൻസി കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു. അപ്പോൾ ആൻസി ഉടുത്തിരുന്ന ഗൗൺ പൂർണ്ണമായും അഴിഞ്ഞു വീണു. ഒരു ഷഡ്ഢി മാത്രം ഉടുത്ത് ആൻസി വെറും നിലത്ത് കിടന്നു.

ജോപ്പൻ അവളെ എണീപ്പിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും അവൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.

“മോളെ എഴുനേൽക്ക് മോളെ ഇങ്ങനെ നിലത്ത് കിടക്കല്ലേ.. മോൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അസുഖം വരും." ജോപ്പൻ പറഞ്ഞു

"വന്നോട്ടെ.. വന്നിട്ട് ഞാൻ ചത്തു പോട്ടെ.. അപ്പനെന്താ.. എന്നെ കെട്ടാം എന്ന് പറയും വരെ ഞാൻ എഴുനേൽക്കില്ല. പറ എന്നെ കെട്ടാം എന്ന് പറ. എന്നിട്ട് എന്റെ വയറു വീർപ്പിച്ചു തരാം എന്ന് പറ. അപ്പന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ എനിക്ക് തരാം എന്ന് പറ." ആൻസി പറഞ്ഞു.

"മോളേ അത് പാപമാണ് മോളേ. അതൊന്നും പാടില്ല.”

എന്ന് പറഞ്ഞു ജോപ്പൻ കട്ടിലിൽ