Chapter Title : കർമ്മഫലം [ഋഷി]

ആ നനയുന്ന മിഴികൾ.

മോനെങ്ങോട്ടാണ്?

ഞാനും രാമേശ്വരത്തേക്കു തന്നെ. ഞാൻ ഒന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടു.

നിക്കൊന്നും അറിയില്ല. മോനിവിടെ ഇരിക്കാമോ?

ഓഹ്! ഇവർ ഒരു ഭാരമാവുകയാണല്ലോ! എന്നാലും ആ കണ്ണുകളിലെ യാചന അവഗണിക്കാനായില്ല. ശരി. ഞാൻ ഭാണ്ഡമെടുത്ത് സീറ്റിനടിയിലേക്കു തള്ളി.

അവർ ജനാലയ്ക്കടുത്തുനിന്നും ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ വിൻഡോസീറ്റിലമർന്നു. എതിരേ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. ഒരു കെഴവനും രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളും. നോർത്ത് ഇൻഡ്യൻസാണെന്നു തോന്നുന്നു. ചുറ്റുപാടുകളെ തീർത്തും ഗൗനിക്കാതെ ഏതോ ഏഷണിച്ചർച്ചകളിൽ മുഴുകി ഇരിപ്പാണ്. അത്രയും നല്ലത്.

ഒന്നുമാലോചിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ട്രെയിൻ മെല്ലെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഇനി ടീട്ടീയാറു വരുമ്പം രണ്ടു റിസർവേഷന് അപേക്ഷിക്കണം.. പിന്നെ... നേരിയ തണുത്ത കാറ്റെന്നെ തഴുകി. കണ്ണുകളടഞ്ഞുപോയി. പിന്നൊന്നും ഓർമ്മയില്ല.

ഓളങ്ങളിൽ മെല്ലെയാടുന്ന തൊട്ടിലിൽ ശാന്തമായുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞ് മയക്കത്തിൻ്റെ പിടിയിൽ നിന്നുമുണരുന്നു. സുഖമുള്ള, മാർദ്ദവമേറിയ തലയിണ. പാതി തുറന്ന കണ്ണുകൾ വീണ്ടുമിറുക്കിയടച്ചു... വിരലുകൾ മുടിയിലിഴയുന്നുവോ? അഞ്ചാറു ദിവസം കൊണ്ട് താടി വളർന്നിരിക്കുന്നു...ആ വിരലുകൾ കവിളിൽ തലോടുന്നോ? ഇതു സ്വപ്നമാണോ?

ഒന്നു മലർന്നു. കാലുകൾ മടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. നിവർത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ എവിടെയോ തട്ടി. പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അമ്മേ! മോളിൽ! നനുത്ത തുണി മറയ്ക്കുന്ന കറുത്ത ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിതുമ്പുന്ന മുഴുത്ത മുലകൾ! എൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ തിരശ്ശീലയാകെ ആ തുളുമ്പുന്ന മാറിടം! ഒപ്പം ഏതോ നേർത്ത മണം. നനുത്ത തലയിണ തടിച്ച തുടകളുടെ സംഗമമാണ്...

ആ വിശാലമായ മടിത്തട്ടാണ് എൻ്റെ തലയിണ. ഞാൻ മെല്ലെ മുഖം വശത്തേക്കു നീക്കി. ഇപ്പോൾ ആ മുലക്കുടങ്ങളുടെ മറവില്ലാതെ എന്നെയുറ്റു നോക്കുന്ന സഹാനുഭൂതി നിറഞ്ഞ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ! ഐശ്വര്യമുള്ള