Chapter Title : കറുപ്പ് വെറുതെ അല്ല 2 [Swathi]

അമ്മായിയച്ഛനോട് പേടിച്ച് പേടിച്ച് ജോലി കിട്ടിയ കാര്യം പറഞ്ഞു. അയാൾ അപ്പോൾ തന്നെ ഒന്ന് അമർത്തി മൂളിക്കൊണ്ട്, “അതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല” എന്ന് കനത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ആകെ നിരാശയായി. ഞാൻ അമ്മയോട് വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, “അതൊന്നും സാരമില്ല. നീ പോകാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ നോക്ക്” എന്ന് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ആകെ കിളിവെച്ചു.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയച്ഛന് ഒരു കോൾ വന്നു. ഞാൻ ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു. കാര്യം ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ അവസാനം അയാൾ “ശരി ഭവാനിയമ്മേ” എന്ന് പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ മനസ്സിലായി — എന്റെ അമ്മയാണ് വിളിച്ചത്.

പക്ഷേ അച്ഛൻ ഭവ്യമായി “ഭവാനിയമ്മേ” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു അത്ഭുതം തോന്നി. കാരണം ഇവിടുത്തെ അമ്മയെ “എടി കല്യാണി” എന്നല്ലാതെ വിളിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല.

അങ്ങനെ രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ തന്റെ ഗംഭീര സ്വരത്തിൽ ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞു, “എടാ, ഗീതയ്ക്ക് ജോലി കിട്ടി. ഗൾഫിലാണ്. നല്ല സാലറി ഉണ്ട്.

അവൾ ഇത്രയൊക്കെ പഠിച്ചതല്ലേ? ഒന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ.” ഏട്ടൻ അത്ഭുതത്തോടെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “അത് വേണോ അച്ഛാ?” “കുഴപ്പമില്ലെടാ. കുറച്ച് നാൾ പോയി നോക്കട്ടെ.

പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ അവൾ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചുപോരട്ടെ. ഗീതേ, എന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം?” ഞാൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു, “അച്ഛനും ഏട്ടനും ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ മതി.”

അച്ഛൻ അവസാന വാക്ക് പോലെ, “എന്റെ അഭിപ്രായം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം.”

എനിക്ക് ഉള്ളിൽ തുള്ളിച്ചാടാൻ തോന്നി. എങ്കിലും ഞാൻ കടിച്ചുപിടിച്ച്