Chapter Title : കഷ്ടപ്പാട് [Swathy]

അയാളുടെ പേര്. ബില്ലിംഗ് ഇലെ പയ്യൻ ആരോടും അങ്ങനെ മിണ്ടാറില്ല. ചുമട് എടുക്കുന്ന ആൾ പാവം ആണ്, മുരുകൻ എന്നാണ് ആ മാമന്റെ പേര്. പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ നമ്മൾ ഒകെ ഒരേ നാട്ടുകാർ ആയി. അടുത്തടുത്തുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ കളിൽ നിന്നാണ് നമ്മൾ കേറിയിരുന്നത്. പിന്നെ ഇവിടുള്ള ചേച്ചിമാർ പലരുമായി നല്ല ചങ്ങാത്തം ആയെങ്കിലും സ്വാതി ചേച്ചിയും ആയിട്ടാണ് ഞാൻ കൂടുതൽ അടുപ്പം ആയത്. സ്വാതി ചേച്ചി രാവിലെ മുതൽ ബില്ലിങ്ങിൽ ആണ്. ഉച്ചയ്ക്ക് സെയിൽസ് ഇൽ കയറും അപ്പോൾ ബില്ലിംഗ് ഇൽ ആ പയ്യനും വരും. സ്വാതി ചേച്ചി ഇവിടെ അടുത്താണ് താമസം. മറ്റു ചേച്ചി മാരൊക്കെ കുറച്ചു കൂടി പ്രായം ഉള്ളവരാണ്, സ്വാതി ചേച്ചിയ്ക് എന്നെക്കാൾ ഒന്നോ രണ്ടോ വയസത്തെ ഉയർച്ചയെ ഉള്ളു. എനിയ്ക് ഇവിടെ തന്നിരിയ്ക്കുന്നത് കോസ്‌മെറ്റിക്‌സും പെർഫ്യൂംസ് ഗിഫ്റ്റ് ബുക്സ് എന്നിവ ഇരിയ്ക്കുന്ന ഷെൽഫുകൾ ആണ് ഇവിടുത്തെ മാനേജർ ഒരു പാർട്ടി പ്രവർത്തകൻ കൂടി ആണ്. അതുകൊണ്ട് അയാൾ കൂടുതൽ സമയം ഇവിടെ ഉണ്ടാകാറില്ല. ആ സമയത്ത് മാത്രമേ നമ്മൾ എല്ലാവരും പരസ്പരം സംസാരിയ്ക്കാറുള്ളു. അല്ലേൽ അയാൾ കണ്ടാൽ ചീത്ത പറയും.

ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും കടന്നു പോയി. മുരുകൻ മാമൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇതുവഴി ഉള്ള ബസ് ന്റെ സമയങ്ങൾ ഒകെ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു ദിവസം ഞാൻ ബസ് ഇൽ ഇരിയ്ക്കുയരുന്നു രാവിലെ എന്റെ അടുത്ത സീറ്റിൽ ഒരാൾ വന്നിരുന്നു. വേറെയും പുരുഷന്മാരുടെ സീറ്റ്‌ ഒഴിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് ഇയാളെന്തിനാ ഇവിടെ തന്നെ വന്നു ഇരിയ്ക്കുന്നതെന്നു എനിയ്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഞാൻ പുറത്തേക് നോക്കി ഇരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് അയാൾ പുറത്തേക് നോക്കുന്നതോടൊപ്പം എന്റെ മുഖത്തും നോക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് രണ്ടു വട്ടം അയാൾ നോക്കി. ഞാൻ പതിയെ തല ചരിയ്ക്കാതെ അയാളെ നോക്കി. ഒരു വെള്ള മുണ്ടും വെള്ള ഷർട്ടും ആണ് വേഷം കണ്ടാൽ ഒരു 60 നോട്‌ അടുത്ത പ്രായം. മീശയും താടിയും നരച്ചിട്ടുണ്ട്. തലയിൽ ഒരുപാട് മുടിയുണ്ടെങ്കിലും മുഴുവനായും നരച്ചിട്ടില്ല.കൂടാതെ കൈയിൽ ഒരു നീല കവർ ഇട്ട