Chapter Title : ?കസ്തൂരി എൻ്റെ ഏട്ടത്തി? [The Mech]

'..... ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഏട്ടത്തി പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഏട്ടത്തിയുടെ വാക്കുകൾ എൻ്റെ ഹൃദയത്തില് ഒരോ അസ്ത്രങ്ങൾ ആയിട്ടാണ് പതിച്ചത്.ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഇറ്റ് വീഴുന്ന ഓരോ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളും എൻ്റെ ഹൃദയത്തിൾ നിന്ന് ഇറ്റ് വീഴുന്ന ചൂട് ചോര ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

എൻ്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞ് ഒഴികി...കാരണം ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞ എല്ലാം ശെരി ആയിരുന്നു...ഞാൻ തന്നെ ഏട്ടത്തിയെ അകറ്റി നിർത്തിയത്.പലവെട്ടം ആ പാവം എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി...എല്ലാത്തിനും കാരണം എൻ്റെ പേടി ആയിരുന്നു...ഞാൻ എട്ടതിയോടൊപ്പം ഉള്ള ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ അവരിൽ അലിയുകയായിരുന്നു....ഞാൻ പോലും അറിയാതെ അവർ എൻ്റെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പോയി…കൂടുതൽ നേരം ഞാൻ ചിലവഴിചാൽ ചിലപ്പോൾ എൻ്റെ കയിൽ നിന്ന് വല്ല അഭതവും സമ്പോയിക്കും… ആ ചാമ്പക്ക ചുണ്ടുകൾ കാണുമ്പോൾ എൻ്റെ അധരങ്ങൾ വിരക്കും

ചിലപ്പോൾ ഞാൻ അവറ്റകളെ ഈമ്പി വലിച്ച് പോകും...അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവരിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് മാറി നടന്നത്... അത് അവർ വേറേ അർത്ഥത്തിൽ എടുത്തു….പാടില്ല ഇനി അവരെ ഏട്ടത്തിയായിട്ട് കണ്ട് ഒരു അനിയൻ ആയിട്ട് നിൽക്കണം ഒപ്പം.

എൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകുന്ന കണ്ട കസ്തൂരി പൊട്ടി കരച്ചിൽ നിർത്തി മുഖം എല്ലാം തുടച്ചിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.

' എൻ്റെ കുട്ടൻ കരയല്ലെ...അത് എനിക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല...നിൻ്റെ കണ്ണുനിരിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഇല്ലാന്ന്….കുട്ടാ കരയല്ലേ….നീ എന്നെ അകറ്റി നിർത്തിയപ്പോൾ താങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... അതാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയത്…. എന്നെ വെറുക്കല്ലെ കുട്ടാ '....ഇത് പറയുമ്പോഴും കസ്തൂരിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി.

' എനിക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നൊന്നും അറിയാൻ വയ്യാ...കുറെ നേരം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കസ്തൂരി ശാളിൽ മുഖം എല്ലാം തുടച്ച് മുഖത്ത് ഒരു വോൾട്ടേജ് കുറഞ്ഞ ചിരിയും ഫിറ്റ് ചെയ്ത് എന്നോട്.

' ചെക്കാ...കുറെ നേരം ആയി നമ്മൾ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു... നമ്മുക്ക് പോണ്ടെ...എനിക്ക് കുറേ സാധനം വാങ്ങാൻ ഉണ്ട് '....

ഞാൻ തലയും ആട്ടി കർചിഫിൽ മുഖവും തുടച്ച് എഴുനേറ്റു.ഏട്ടത്തി എൻ്റെ