Chapter Title : കടം [മഹിരാവണൻ]

ഇരുട്ടിലും മിറരിലൂടെ രാജീവിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പതിനെട്ട് തികഞ്ഞ മകളുടെ ശാരീരികമായ വളർച്ച രാജീവ് ഇതാദ്യമായി ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

​തണുപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ദിയ പതുക്കെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുൻപിലെ സീറ്റുകൾക്കിടയിലുള്ള വിടവിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

​"അമ്മേ, ഞാൻ മുന്നിൽ അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരുന്നോട്ടെ? പുറകിൽ നല്ല തണുപ്പ്," എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ രാജീവിന്റെയും ശരണ്യയുടെയും ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്ഥലത്തേക്ക് നൂഴ്ന്നു കയറി.

അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത പതിയെ കുറച്ചു.

​അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ മാറിടം രാജീവിന്റെ ഇടത്തെ തോളിൽ അമർന്നു. മനഃപൂർവമല്ലാത്ത ആ സ്പർശനത്തിൽ രാജീവ് ഒന്ന് വിറച്ചു. മകളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രവർത്തിയാണെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അവനിൽ കുറ്റബോധവും അതോടൊപ്പം തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു വികാരവും നിറച്ചു.

ദിയ തന്റെ തല ശരണ്യയുടെ മടിയിലേക്ക് ചായ്ച്ചു വെച്ചു. ശരണ്യ അവളുടെ തലയിൽ തലോടുമ്പോഴും, രാജീവ് അറിയുകയായിരുന്നു ദിയയുടെ കാലുകൾ തന്റെ കാലിനോട് ചേർന്ന് ഉരസുന്നത്. ഭയവും, തണുപ്പും, പിന്നെ അവിടെ പടരുന്ന അസാധാരണമായ ആ ശാരീരിക സാമീപ്യവും ആ യാത്രയെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി മാറ്റുന്നത് പോലെ അവനു തോന്നി. ​രാജീവ് മെല്ലെ മഞ്ഞിൽ മൂടി കിടന്നിരുന്ന റോഡിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ചെറുതായി അവൻ കണ്ടു. അവിടേക്ക് എത്തുമ്പോൾ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ത് എന്നറിയാതെ ശരണ്യയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ രാജീവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

****

കാർ ബംഗ്ലാവിന്റെ പോർച്ചിലേക്ക് പതുക്കെ കയറി നിന്നു. വണ്ടി ഓഫായതോടെ ആ പ്രദേശം നിശബ്ദതയിൽ മുങ്ങി. ​രാജീവ് സീറ്റിൽ ഒന്ന് ചാരിയിരുന്നു. തന്റെ തോളിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന ദിയയുടെ തലയിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. നിഷ്കളങ്കമായി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതുന്ന അവൾക്ക് അറിയില്ല,

തന്നെയും അമ്മയെയും കാത്തിരിക്കുന്ന അപകടമെന്താണെന്ന്. അവൾ വളർന്നു വലുതായിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഒരു പിതാവെന്ന നിലയിൽ അവനിൽ ഭയമാണ് നിറച്ചത്. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അവളുടെ മാറിടം തന്റെ തോളിൽ തട്ടുമ്പോൾ, രാജീവിന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നിയത് ഒരു വല്ലാത്ത നീറ്റലായിരുന്നു.