Chapter Title : കടം [മഹിരാവണൻ]

മറിച്ച് തന്റെ നാശത്തിലേക്ക് തന്നെയാണ് ഓടിച്ചു കയറുന്നതെന്ന് അവൻ ആ നിമിഷം ഓർത്തു.

​"അമ്മേ... എനിക്കൊരു പുതപ്പ് കിട്ടോ? വല്ലാത്ത തണുപ്പ്! ഹൂ!”. പുറകിൽ നിന്നും ദിയ പരാതിപ്പെട്ടു.

​ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ അവൾ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ഒന്ന് മറിഞ്ഞു നിവർന്നപ്പോൾ, അവളുടെ കുഞ്ഞു ടോപ്പ് അല്പം മുകളിലേക്ക് കയറി. വയറിലെ മിനുസമുള്ള ചർമ്മം ആ ഇരുട്ടിലും മിറരിലൂടെ രാജീവിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പതിനെട്ട് തികഞ്ഞ മകളുടെ ശാരീരികമായ വളർച്ച രാജീവ് ഇതാദ്യമായി ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

​തണുപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ദിയ പതുക്കെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുൻപിലെ സീറ്റുകൾക്കിടയിലുള്ള വിടവിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

​"അമ്മേ, ഞാൻ മുന്നിൽ അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരുന്നോട്ടെ? പുറകിൽ നല്ല തണുപ്പ്," എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ രാജീവിന്റെയും ശരണ്യയുടെയും ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ സ്ഥലത്തേക്ക് നൂഴ്ന്നു കയറി.

അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത പതിയെ കുറച്ചു.

​അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ മാറിടം രാജീവിന്റെ ഇടത്തെ തോളിൽ അമർന്നു. മനഃപൂർവമല്ലാത്ത ആ സ്പർശനത്തിൽ രാജീവ് ഒന്ന് വിറച്ചു. മകളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രവർത്തിയാണെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അവനിൽ കുറ്റബോധവും അതോടൊപ്പം തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു വികാരവും നിറച്ചു.

ദിയ തന്റെ തല ശരണ്യയുടെ മടിയിലേക്ക് ചായ്ച്ചു വെച്ചു. ശരണ്യ അവളുടെ തലയിൽ തലോടുമ്പോഴും, രാജീവ് അറിയുകയായിരുന്നു ദിയയുടെ കാലുകൾ തന്റെ കാലിനോട് ചേർന്ന് ഉരസുന്നത്. ഭയവും, തണുപ്പും, പിന്നെ അവിടെ പടരുന്ന അസാധാരണമായ ആ ശാരീരിക സാമീപ്യവും ആ യാത്രയെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി മാറ്റുന്നത് പോലെ അവനു