Chapter Title : കടം [മഹിരാവണൻ]

തോന്നി. ​രാജീവ് മെല്ലെ മഞ്ഞിൽ മൂടി കിടന്നിരുന്ന റോഡിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ചെറുതായി അവൻ കണ്ടു. അവിടേക്ക് എത്തുമ്പോൾ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ത് എന്നറിയാതെ ശരണ്യയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ രാജീവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

****

കാർ ബംഗ്ലാവിന്റെ പോർച്ചിലേക്ക് പതുക്കെ കയറി നിന്നു. വണ്ടി ഓഫായതോടെ ആ പ്രദേശം നിശബ്ദതയിൽ മുങ്ങി. ​രാജീവ് സീറ്റിൽ ഒന്ന് ചാരിയിരുന്നു. തന്റെ തോളിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന ദിയയുടെ തലയിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. നിഷ്കളങ്കമായി ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതുന്ന അവൾക്ക് അറിയില്ല,

തന്നെയും അമ്മയെയും കാത്തിരിക്കുന്ന അപകടമെന്താണെന്ന്. അവൾ വളർന്നു വലുതായിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഒരു പിതാവെന്ന നിലയിൽ അവനിൽ ഭയമാണ് നിറച്ചത്. അബദ്ധത്തിൽ പോലും അവളുടെ മാറിടം തന്റെ തോളിൽ തട്ടുമ്പോൾ, രാജീവിന്റെ ഉള്ളിൽ തോന്നിയത് ഒരു വല്ലാത്ത നീറ്റലായിരുന്നു. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ എന്റെ മകളെയും, ശരണ്യയെയും ആ ഗുണ്ടകളുടെ കൈകളിൽ ഇട്ടു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ?

എന്ന ചിന്ത അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കല്ലുപോലെ വന്നു തറച്ചു. ​ശരണ്യയുടെ സാരിയുടെ പല്ല് അപ്പോഴും തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുകയാണ്. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കഴുത്തിലെയും മാറിടത്തിലെയും വിയർപ്പുകണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നത് രാജീവ് കണ്ടു. ​അവൾ പതുക്കെ രാജീവിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു.

"നമുക്ക് ഇറങ്ങണ്ടേ?" അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"മ്മ്... ഇറങ്ങാം. മക്കൾ എഴുന്നേൽക്കട്ടെ," രാജീവ് പറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ ദിയയെ തട്ടി വിളിച്ചു.

​"മോളെ... എഴുന്നേൽക്ക്, നമ്മൾ സ്ഥലത്ത് എത്തി."

​ദിയ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു. മടക്കയാത്രയിൽ സീറ്റിൽ