Chapter Title : കടയിലെ ഇത്തയുടെ കടി 5

പോലും സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അതാ.
ഞൻ : ഹോ അണ്ണൻ വിഷമികണ്ട
ഞൻ എങ്ങനേലും എല്ലാം ശരിയാകാം
എന്നും പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു...

രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം അങ്ങനെ അങ്ങോട്‌ പോയി

അണ്ണൻ വിളിച്ചപ്പോഴൊന്നും അവള് ഫോൺ എടുത്തില്ല.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഞൻ അങ്ങോട്‌ ചെന്നു

വാതിൽ അടച്ചിട്ടെക്കുവായിരുന്നു.
മോൻ സ്കൂളിൽ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ രജിത ഒറ്റയ്കാ
അത് കാരണം ഡോർ തുറന്നിഡില്ല

ഞൻ ചെന്നു ബെൽ അടിച്ചു.

പെട്ടന്ന് തന്നെ ഡോർ തുറന്ന് രജിത
എന്നിട്ടു എന്നോട് മിണ്ടാതെ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി

ഞാൻ അകത്തു കയറി
അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നു

നീയെന്താ എന്നോടും മിണ്ടാത്തത്.
നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ ഞാനും സനിൽ അണ്ണനും കൂടിയ മറ്റവളെ ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് തോന്നുമല്ലോ

രജിത : എനിക്കു ആരോടും പിനക്കമൊന്നുമില്ല

ഞൻ : ഹമ്
എന്നാൽ എനിക്കു തോന്നിയതായിരിക്കും

രജിത : എന്നാലും അണ്ണൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നൊന്നും ഞൻ മനസ്സിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു അത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും

ഞാൻ : അത് കളയടി
അതും ചിന്തിച്ചിരുന്നാൽ എന്ത് കിട്ടാന നിനക്ക്

വെറുതെ ഓരോന്ന്
ഞൻ പയ്യെ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു
ഒരു കൈ കൊണ്ട്
അവളുടെ മുഖം തുടച്ചു കൊടുത്തു.

ഇനി വിഷമിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ലെടാ റെജി
നിന്റെ കയ്യിലും തെറ്റുണ്ട്..

രേജിത : എന്റെ കയ്യിലോ !!!
എന്റെ ഭാഗത്തു എന്ത് തെറ്റുണ്ടായെന്ന നീ ഈ പറയുന്നേ..

ഞാൻ : ഹോ.. നിനക്കറിയില്ലേ !
ഞൻ എങ്ങനെ പറയാനാടി അത്

രജിത : നീ പറയട എന്തായാലും
എനിക്കും ആ തെറ്റ് തിരുത്തണം..

ഞൻ : അതോ !!!!
മറ്റൊന്നുമല്ല നീ അങ്ങേർക്കു വേണ്ടത് കൊടുകാതോണ്ടല്ലേ അണ്ണൻ വേറെ ഒരുത്തിയുടെ കൂടെ പോയത്‌

രജിത : അയ്യട !!!!!
ഈ കാര്യത്തിൽ അങ്ങേര് ഇങ്ങോടു വരാത്ത പാടെ ഉള്ളു
ഞാൻ : എന്തായാലും നീ അണ്ണനെ ഒന്ന് വിളിക്കു
ഇനി പിണങ്ങിട്ടു കാര്യമില്ല.

ഒരു തെറ്റ് ഉണ്ടായെന്നു കരുതി കളയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ..
അതുമല്ല ഇതൊന്നും