Chapter Title : കടുവാക്കുന്നിൽ അബ്ബാസ് 2 [ലാപുട]

എനിക്കറിയാം ഇത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ എതിർക്കപ്പെടും, നമ്മളെ വീട്ടുകാര് പോലും അകറ്റി നിർത്തും, ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് പോലും തെറ്റാണ്.. എനിക്ക് ഇപ്പൊൾ നിൻ്റെ കൂടെ യുള്ള ഈ സമയങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് ശ്രദ്ധ.. എൻ്റെ നാളേകൾക്കു ഇതൊക്കെ ആയിരിക്കും ജീവ ശ്വാസങ്ങൾ..

ഇത്ത എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്ന് കരഞ്ഞു...

ഞാൻ ; ഇത്ത, നീ എന്തിനാ നിന്ന് ഇങ്ങനെ കരയുന്നത് നീ നിൻ്റെ പ്രണയം പറഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളൂ.. അതിനു മുന്നേ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത് എന്തിനാ...

ഇത്ത എൻ്റെ നെഞ്ചില് നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി എന്നെ ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ നോക്കി...

ഞാൻ : എൻ്റെ പൊന്നിത്ത,, നിങ്ങള് ഇങ്ങനെ കിടന്നു മോങ്ങുവോന്നും വേണ്ട.. ഞാനൊരു സത്യം പറഞ്ഞാല് നിനക്ക് എന്തേലും തോന്നുവോ...

ഇത്ത : ഇല്ല, ഒന്നും തോന്നില്ല നീ പറ..

ഞാൻ : അത് ഞാൻ ഇത്താടെ കൂടെ കിടപ്പ് ഒക്കെ നിർത്തിയത്തിൻ്റെ കാരണം എന്താണ് എന്ന് അറിയാമോ... എനിക്ക് ഇത്തയോടു പ്രേമം തോന്നി, അത് തെറ്റാണ് എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ഇത്ത യുടെ അടുത്ത് നിന്നും മാറി കിടന്നത്...

ഇത്ത അൽഭുതത്തിൽ എന്നെ കൂർമ്മമായി നോക്കി നിന്നു.. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആശ്വാസത്തിൻ്റെ വെളിച്ചം വീശി വിടർന്നു..

ഇത്ത എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു..

ഇത്ത : അബ്ബാസെ... ഐ ലൗ യൂ,. നീ എൻ്റെ കൂടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഉണ്ടാവുമോ...

ഞാൻ : ഇത്ത എന്നെ വെറുത്താലും ഞാൻ ഇത്ത യെ ഒരിക്കലും വെറുക്കില്ല പോരെ..

ഇത്ത മുഖം ഉയർത്തി എന്നെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... പ്രണയാർദ്രമായ അന്തരീക്ഷവും, ഇത്തയുടെ ചുടു നിശ്വസവും എൻ്റെ തലക്കകത്ത് സ്ഫോടനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.. എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു താഴേക്ക് ഇത്ത യുടെ ചുണ്ടുകൾ ലക്ഷ്യം വെച്ച് പതിയെ ചലിച്ചു... ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് ഉരസിയപോൾ തന്നെ കരയിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ തവള വെള്ളത്തിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി.. ആ ശബ്ദം ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും സ്വബോധത്തിൽ എത്തി ചേരാൻ സഹായിച്ചു എന്ന് വേണം