Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

ഞാൻ പോയി ഡിന്നറുണ്ടാക്കട്ടെ. ഇന്നിനി ലഞ്ചൊന്നും പറ്റില്ല. പിന്നേ വിനൂനെ ഞാൻ ഓട്ടോയിൽ പോയി പിക്കു ചെയ്തോളാം. എൻ്റെ ഹാൻഡ്സം ബോസ് രണ്ടു ഡ്രിങ്കും കഴിച്ചിട്ട് ഇവിടെയിരുന്നോ.

നീ പോവാണോടീ? ഞാനിത്തിരി ഡൗണായി. അവളുടെ സാമിപ്യം ഇത്രമാത്രം ഞാനിഷ്ട്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയോ?

ഞാൻ പോട്ടെ ചെക്കാ! അവളെന്നോടു ചേർന്നു നിന്നു.. എൻ്റെ താടിയിലൂടെ വിരലോട്ടി.. പിന്നെ എൻ്റെ മടിയിലേക്കൂർന്നിരുന്നു... ആഹ്... ലതികയുടെ കുണ്ടികളുടെ ലോലമായ മർദ്ദമല്ല! നല്ല ഉരുണ്ടുകൊഴുത്ത ആനക്കുണ്ടികളുടെ അമരലാണ് ഞാനനുഭവിച്ചത്! എന്തൊരു ചൂടാണ്! എൻ്റെയുറച്ച തുടകളിൽ ആ മൃദുലമായ കുണ്ടികൾ വിടർന്നമർന്നു...

ആ വിടർന്ന ചുഴിയിൽ കുണ്ണ മെല്ലെ മുഴുത്തു തുടങ്ങി...അവളെന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് ആ കൊഴുത്ത മുലകളിലേക്ക് എൻ്റെ മുഖം ചേർത്തു... ആ മുഴുത്ത മുലകളെന്നെപ്പൊതിഞ്ഞു... ഓഹ്.. എൻ്റെ പെണ്ണേ.... ഞാൻ മെല്ലെപ്പറഞ്ഞു.. അവളുടെ പുറത്താകെ ഞാൻ തഴുകി....

പോട്ടെടാ കുട്ടാ... അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു വിതുമ്പൽ ഞാനറിഞ്ഞു... ഞാനവളെ അമർത്തി ഞെരിച്ചു... പിന്നെ ഞങ്ങൾ അകന്നു...

അവൾ പോയപ്പോൾ എനിക്കൊരു നിമിഷം വല്ലാത്ത ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഒരു ഡ്രിങ്കുമെടുത്ത് ഞാൻ തിരികെ വന്നിരുന്നു. പിന്നെയും ആ ദിവസത്തിലേക്കു പോയി...

സീമേച്ചി വേവലാതിപ്പെട്ടിരുന്നു. അപ്പോളാണ് ഒരു കോളു വന്നത്. ഏട്ടാ... എടുക്കൂ! ചേച്ചി വിളിച്ചു. ഡീ! സുമയാണ്! ഗോപിയേട്ടൻ ഹോളിൽ നിന്നും പറഞ്ഞു...

സുമേച്ചി സീമേച്ചീടെ അനിയത്തിയാണ്. രണ്ടു വയസ്സിൻ്റെ ഇളപ്പം. ടീച്ചറാണ്. ഭർത്താവു രണ്ടു കൊല്ലം മുൻപു മരിച്ചു. ഒരു മോളുണ്ട്. ഇപ്പോൾ യു എസ്സിൽ പണിയെടുക്കുന്നു. കൊന്നാലും ചേച്ചി നാടു വിടില്ല. ഇതാണ് സീമേച്ചി പണ്ടു തന്ന ബയോഗ്രാഫീടെ രത്നച്ചുരുക്കം.

ആ നിൻ്റെ കാര്യം സോൾവുചെയ്തെടാ. ചായ മൊത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന എൻ്റെ മുടിയിലൂടെ ചേച്ചി വിരലോട്ടി. ശനിയാഴ്ച്ച സുമ വരും. അവൾടെ വീടു പുതുക്കുവാ. കോൺട്രാക്റ്ററുടെ കയ്യില് ചാവീം കൊടുത്തിട്ട് ഇങ്ങോട്ടു വരാമ്പറഞ്ഞു. ഏതായാലും സ്ക്കൂളവധിയാ. ഒരു മാസമിവിടെ നിക്കട്ടെ. നിൻ്റെ മേലൊരു കണ്ണു വേണം. ചേച്ചിയെന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. ഞാനിളിച്ചു കാട്ടി. ദൈവമേ! വെള്ളമടി പ്ലാനെല്ലാം വെള്ളത്തിലാവുമോ?

ഏതായാലും സുമേച്ചിയെ പിക്കു ചെയ്യാൻ ഞാനാണ് ഗോപിയേട്ടൻ്റെ വണ്ടീം കൊണ്ടു പോയത്. കണ്ടിട്ട് കൊറേ നാളായി.