Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

ചിരിച്ചു... നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റൂലോ! ഇങ്ങുവാടീ! ഞാനെണീറ്റ് അവളെ വാരിയെടുത്ത് എൻ്റെ മടിയിലിരുത്തി. എന്നിട്ട് ഇടുപ്പിൽ വിരലുകളമർത്തി ഇക്കിളിയാക്കി.

ആ... ന്നെ വിടടാ... അവളിരുന്നാർത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പുളഞ്ഞു... ഇനീം ഇമ്മാതിരി ഡയലോഗടിക്കരുത്. മനസ്സിലായോടീ! ഞാനവളുടെ ഉരുണ്ട ചന്തിക്കൊരു നുള്ളു കൊടുത്തു. ആഹ്... പിശാച്! അവൾ കുണ്ടി തിരുമ്മി... പിന്നെയെൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു....

വിശ്വേട്ടാ! കാതരമായ സ്വരം... സ്നേഹം മൂക്കുമ്പഴേ ഈ ചേട്ടൻ വിളിയുള്ളൂ!

ന്താടീ? ഞാനവളുടെ നെറുകയിൽ മുത്തി...

ഒന്നൂല്ല... നിനക്കെപ്പഴെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും... തോന്നുവാണേല്... ബീ സേഫ്! ഐ വിൽ നെവർ ഒബ്ജെക്റ്റ്...

ഡീ! ഞാനിത്തവണ അവളുടെ ചന്തിക്ക് അമർത്തിപ്പിച്ചി.. ആഹ്.. അവളുയർന്നുപോയി.. കുണ്ടി തിരുമ്മാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല... ഇനീം ഇത്തരം വാചകങ്ങൾ കാച്ചാതിരിക്കാമോടീ പെണ്ണേ! ഞാൻ സ്വരം കനപ്പിച്ചു.

ശരി ചേട്ടാ! അവളൊരു കൊച്ചുപെണ്ണിനെപ്പോലെ ചിണുങ്ങി... എൻ്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞുപോയി... ഞാനവളെ അടക്കിപ്പിടിച്ചു... അവളെൻ്റെ നെഞ്ചിലും മടിയിലുമായി ചൂരുണ്ടുകൂടി...

അപ്പഴാണ് ഫോൺ. നോക്കിയപ്പോൾ ഇളയ സന്താനം. അച്ചുവാണ്. വീഡിയോ കോളാണ്.

എടുക്കണ്ടെടാ! ലതി കെഞ്ചി... പോടീ! ഞാൻ കാമറ ഞങ്ങടെ നേർക്കു പിടിച്ചു...

ആഹാ! ഗുഡ്മോർണിങ്ങ്! എന്താണിത്. വയസ്സാം കാലത്ത് റൊമാൻസ്! അതും മടിയിലൊക്കെയിരുത്തി! മുടി പറ്റെ വെട്ടിയ അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖം സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.

പോടീ! ലതിയുടെ മുഖം തുടുത്തു. എൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ മടിയിലിരിക്കണതിന് നിൻ്റെ പെർമിഷൻ വേണോ? അവൾ ചൊടിച്ചു. എവിടെ മരിയമോള്? (അച്ചൂൻ്റെ പാർട്ട്ണറും ഇതിനകം ലതിയുടെ മോളായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു!).

പിങ്കി ലണ്ടനിലാണമ്മേ! നാളെ വരും! അവൾ ചിരിച്ചു. എന്നാണ് കാനഡേലോട്ട്? (പിങ്കിയാണ് മരിയ!).

വിസ അടുത്താഴ്ച്ച കിട്ടും. അതു കഴിഞ്ഞാലുടനേ