Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

ഇവളെ ഞാൻ പായ്ക്കു ചെയ്യുമെടീ! ഞാൻ ചിരിച്ചു. ഒപ്പം എൻ്റെ മോളും. അവളാണെൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സന്താനം. ഇത് അവൾക്കുമറിയാം.

ആ... അമ്മേ! അച്ഛനെ വാച്ചു ചെയ്യാൻ ആരേലും ഏർപ്പെടുത്തിക്കോ! പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട. അവൾ കണ്ണുകൾ അമ്മേടെ നേർക്കു തിരിച്ചു.

ഇവിടെല്ലാം ഒളി ക്യാമറ വെച്ചിട്ടൊണ്ടടീ. ഇങ്ങേർക്ക് കണ്ടുപിടിക്കാനൊക്കത്തില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാല്ലോ! ലതി വിടർന്നു ചിരിച്ചു...

ഡീ പെണ്ണുങ്ങളേ! ഈ സാധുവിനെപ്പറ്റിയാണ് നീയൊക്കെ അപവാദം പരത്തുന്നത്! ഈ കെഴവനെയൊക്കെ ആരു നോക്കാനാണെടീ! അമ്പതാവാറായി. ഈ ചുന്ദരിപ്പെണ്ണിൻ്റെ കാര്യം അതല്ല... ഞാൻ ലതിയുടെ കവിളത്തൊന്നു നുള്ളി. അവളങ്ങു ചുവന്നു തുടുത്തു!

അച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അമ്മേനെ വളച്ചൊടിക്കാനുള്ള പരിപാടിയാണല്ലേ! ആ പിന്നെ... ഓൺ എ സീരിയസ് നോട്ട്... യൂ ആർ വെരി ഹാൻഡ്സം. മരിയ പോലും പറഞ്ഞതാണ്. ബൈ സെകഷ്വൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അവളൊരു കൈ നോക്കിയേനേന്ന്... എൻ്റെ മോളു മന്ദഹസിച്ചു.. ഒപ്പം ഞങ്ങളും!

ആ പിന്നേ! വീഡിയോ കോൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലതിയെണീറ്റു. അപ്രത്ത് പുതിയ താമസക്കാരു വന്നല്ലോ.... കൊറച്ചു നാളായി അടച്ചിട്ടതല്ലേ...

ആ ഞാങ്കണ്ടെടീ.... ഞാൻ കാലത്തെ വിശേഷങ്ങൾ വിളമ്പി.

നമുക്കങ്ങോട്ടു പോവാം. ഇപ്പോത്തന്നെ. ഇന്നാള് വാങ്ങിയ പിച്ചളയുടെ പ്ലേറ്റ് അതുപോലുണ്ട്. അതുമെടുക്കാം. ഞാനുമെണീറ്റു. ലതി പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഇത്തരം സോഷ്യൽ വിസിറ്റുകളൊന്നും നടപ്പില്ല.

ഞങ്ങൾ ഗേറ്റു തുറന്ന് അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു കയറി. മുറ്റത്ത് പുല്ലു വളർന്നിട്ടുണ്ട്. വെളിയിൽ വീട്ടുടമ കാര്യമായ മെയിൻ്റനൻസൊന്നും നടത്തിയ ലക്ഷണമില്ല.

വരാന്തയിൽത്തന്നെ രാവിലെ കണ്ട വെളുത്തു കുറുകിയ മുപ്പത്തഞ്ചുകാരനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ടീഷർട്ടും ഷോർട്ട്സുമാണ് വേഷം...

നമസ്തേ! ഞങ്ങളപ്രത്താണ്. ലതിക, വിശ്വം. എൻ്റെ ബെറ്റർ ഹാഫ് പരിചയപ്പെടുത്തലിലേക്കു