Chapter Title : കവിത [ഋഷി]

എനിക്കീ കാനഡേം ഇവരുടെ ഫോർമൽ പെരുമാറ്റോമൊന്നും പിടിക്കണില്ലെടാ. നമ്മടെ നാടു തന്നെ സുഖം!

നീ വേണേല് നാളെത്തന്നെ ഇങ്ങു വന്നോടീ. ആതിരേം രാജീവും കൂടി കൊച്ചിനെ നോക്കട്ടെ.

അതല്ലടാ. ലതിയുടെ സ്വരം മൃദുവായി. ഞാനാദ്യമേ ആതിരയോടും രാജീവിനോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കുട്ടി അവരുടേതാണ്. അപ്പോൾ ഉത്തരവാദിത്തവും അവർക്കാണ്. അവൻ്റെയമ്മയ്ക്ക് വയ്യാതായതു കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഞാൻ വന്നത്. എന്നാൽ സ്ഥിരം അമ്മൂമ്മമാരെപ്പോലെ ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷമൊന്നും നിക്കാൻ എന്നെ കിട്ടുകയില്ല. അവളുടെ മുഖം ഇത്തിരി മങ്ങി. ഞാനതൊന്നും ഗൗനിച്ചില്ല. അവനു ഞാൻ പറഞ്ഞതു മനസ്സിലായി. അവൻ എന്നോടു താങ്ക്സ് പറേവേം ചെയ്തു. പേരക്കുട്ടിയൊക്കെ ശരി. പക്ഷേ അവർ വളർത്തട്ടെ. പറ്റൂല്ലേല് നമ്മടെയടുത്ത് കൊണ്ടാക്കട്ടെ. ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കും.

എനിക്ക് ലതിയോടുള്ള മതിപ്പ് പതിന്മടങ്ങു കൂടി. അവളൊരു മോഡേൺ പെണ്ണാണ്! ഉഡായിപ്പുകളൊന്നും... സ്വന്തം മോളാണേലും അവിടെ ചെലവാവൂല്ല. നീയിങ്ങു വാടീ! ഐ മിസ്സ് യൂ ഡീ!

അടുത്ത ദിവസം! പുതിയ ഡെവലപ്പ്മ്മെൻ്റ്! മനോജിൻ്റെ അച്ഛൻ വന്നിട്ടുണ്ട്. ചെക്കനേം കൊണ്ട് ഒരാഴ്ച്ച വീട്ടിലേക്കു പോവാനാണ്!

ഇതിനിടെ ഒരു കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെച്ചില്ല! കവിതയെ നോവിച്ചനുഭവിക്കുന്ന എൻ്റെ സുഖത്തിനെപ്പറ്റി! അതോ അസുഖമോ! അവളെന്നും വീട്ടിൽ വന്നാണ് കാറിൽക്കേറുന്നത്.

ആദ്യത്തെ ദിവസം...വരാന്തയിൽ നിന്നും ഉള്ളലേക്കു കേറുന്ന വാതിൽപ്പൊളിയുടെ മറവിൽ വെച്ച് ആദ്യമായി അവളുടെ മുട്ടൻ മുലകൾ ഞാൻ ഞെരിച്ചുടച്ചപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിത്തേങ്ങി! ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ഞാനവളെ വിട്ടു... ആഹ് ദുഷ്ട്ടൻ! ദേ കണ്ടോ! ആകപ്പാടെ തുണിമൊത്തം ചുളിഞ്ഞു! തടിച്ച മുലക്കുന്നുകൾക്കു മേലേ കുർത്തിയുടെ തുണി സ്മൂത്താക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചിണുങ്ങി... ഹഹഹ... കണ്ടോടീ! ഞാൻ പാൻ്റിൻ്റെ സിപ്പഴിച്ചു ജട്ടി താഴ്ത്തി.

കരിമൂർഖൻ പത്തിവിടർത്തി... അവളുടെ കണ്ണുകൾ തൊലി വലിഞ്ഞ ചുവന്നിരുണ്ട മകുടത്തിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു! വാതിലടയ്ക്കടീ! ഞാൻ മുരണ്ടു.... അവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആ ആനച്ചന്തിക്ക് കൈനീർത്തി ഞാനടിച്ചു. അയ്യോ! അവൾ കരഞ്ഞു..

ഇങ്ങോട്ടിരുന്നൂമ്പടീ! ഞാൻ നിലത്തേക്കു കൈ ചൂണ്ടി. അവളുടെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് ഞാൻ കുണ്ണയടിച്ചുകേറ്റി... ഇരുന്നു വിമ്മിട്ടപ്പെടുന്ന അവൾക്ക് ഒരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ലാതെ ഞാൻ വായിൽക്കൊടുത്തു... നാവിട്ടു മകുടത്തിൽ ചുഴറ്റാനവൾ മിടുക്കിയായിരുന്നു... ഒപ്പം എൻ്റെ മുഴുത്ത അണ്ടികളിലവൾ ഉഴിഞ്ഞു...

എന്തൊരു സുഖമായിരുന്നു..