Chapter Title : കവിതാഗീതം [Darkson]

ഗതാഗത കുറുക്കായിരിന്നു വഴിയിൽ. അര-മുക്കാൽ മണിക്കൂറിൽ കവിതയോട് എത്താമെന്ന് വാക്കുപറഞ്ഞ ഞാൻ ഏകദേശം ഒന്നേ-കാൽ മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവിടെ എത്തിയത്. സമയം ഇപ്പോൾ 6:20.

​കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് വിയർപ്പൊപ്പി ഞാൻ വേഗം ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നു.

ഞങ്ങൾ സാധാരണ ഇരിക്കാറുള്ള ആ ചാരുകസേരകളുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ അവളെയും തപ്പി പോയി നോക്കി. പക്ഷെ അവിടെയൊന്നും കവിതയെ കാണാനില്ല.

​"ശെടാ! ഇവൾ ഇത് എവിടെപ്പോയി?"

​നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് കവിതയെ വിളിച്ചു. റിങ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അവൾ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. രണ്ട് മൂന്ന് വട്ടം വിളിച്ചിട്ടും പ്രതികരണമില്ലാതായപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത് - "എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ബെന്നിയുടെ റിസോർട്ടിലേക്ക് പോയാമതി."

​ബെന്നി എന്റെ ഈ നാട്ടിലെ കുറച്ചു നാളായിട്ടുള്ള ഒരു സുഹൃത്താണ്. ആള് പണ്ട് കുറച്ച് ഗുണ്ടാ പണിയും അടിപിടിയുമൊക്കെയായി നടന്നിരുന്നവനാണെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഡീസന്റ് ആയിട്ട് ഇവിടെ ഒരു വലിയ റിസോർട്ടും ക്ലബുമൊക്കെയായി സെറ്റിൽ ആയി ജീവിക്കുകയാണ് ആ സമയത്താണ് ഞാൻ തിരുവനന്തപുരതെക്ക് വരുന്നതും ബെന്നിയെ പരിചയപെടുന്നതും.

എന്നാൽ പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിക്കണ്ട അങ്ങോട്ടേക്ക് നേരെ ചെന്നേക്കാം എന്നും കരുതി ​ഞാൻ വേഗം ബെന്നിയുടെ റിസോർട്ടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.

“അഹ്, റിയ…. കവിത ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നായിരുന്നോ?”

റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടറിൽ നിൽക്കുന്ന റിയയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അവർ ദേ അപ്പുറത്തെ ഗോൾഫ് ടർഫിന്റെ അടുത്തുണ്ട്.”

അവരോ? ഏത് അവർ? ഇവൾ ഇനി ബെന്നിയെ ആണോ ഉദേശിച്ചേ?

“ഹാ…. ത….താങ്ക്സ്… റിയ…..”

റിസോർട്ടിലെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിന് അപ്പുറത്തുള്ള വിശാലമായ ഗോൾഫ് ടർഫിന് അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ ദൂരെ നിന്ന് രണ്ട് രൂപങ്ങൾ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു.

​അവിടെ, പച്ചപ്പട്ടു വിരിച്ചതുപോലെയുള്ള ആ ടർഫിന്റെ നടുവിൽ ബെന്നിയും കവിതയും എന്തോ ചെയ്തുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്. അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും ആ കാഴ്ച എന്നെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. കവിത അവളുടെ ചുവന്ന ചുരിദാറിലും ക്രീം ലെഗ്ഗിങ്സിലുമാണ് നിൽക്കുന്നത്.

ഹോ! ഭാഗ്യം… ഞാൻ ഭയന്ന പോലെ ബ്രായും ഷഡിയും ആയിരുന്നില്ല അവളുടെ വേഷം. എനിക്ക്