Chapter Title : കീർത്തനയുടെ അവിഹിതം [കീർത്തന]

അടുത്തൊരു സ്കൂളിൽ ചേർക്കണം എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചതാ അതൊന്നും നടന്നില്ല. അഡ്മിഷൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങനെ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞാൻ തനിച്ചായി. മക്കളെ കാണാതെ എനിക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത വിഷമം. ഏട്ടനെ കാണണം എന്നൊരു തോന്നൽ ഇല്ലായിരുന്നു. എങ്ങനെ തോന്നാൻ എന്നോടൊന്നും പുള്ളി അതികം സംസാരിക്കാറില്ല ആകെക്കൂടി ഒരുചിന്ത മാത്രേള്ളൂ കട കട കട എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവസാനം അത് കടയിൽ എത്തും. മടുത്തു എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാനും ഒന്നും പറയാറില്ല എന്ന കടക്കൊണ്ട് എനിക്കോ മക്കൾക്കോ എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം അതുമില്ല. മക്കൾക്കും അച്ഛനോട് വല്യ അടുപ്പമൊന്നുമില്ല എന്നുവെച്ചു സ്നേഹം ഇല്ലാതൊന്നുമില്ല. അവർക്കെന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിലും എന്താവശ്യത്തിനും അവർ എന്നോടാണ് പറയുന്നത്. ഏട്ടന് അത്രയും സൗകര്യം പഠിക്കാനും കളിക്കാനും മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കും മിടുക്കന്മാരാണ് അവർ അത്യാവശ്യം സ്വാതന്ത്രം ഞാൻ അവർക്കു കൊടുക്കാറുണ്ട്.വല്യ കുരുത്തകേടൊന്നും അവർ കാണിക്കാറുമില്ല. മക്കളെ കൊണ്ടു എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല എന്ന് ചുരുക്കം.

എന്റെ ആദ്യത്തെ ഓഫീസിൽ എല്ലാരും അത്യാവശ്യം പ്രായം ഉള്ളവരായിരുന്നു. വല്യ അടുപ്പം ഒന്നുല്ല തികച്ചും ഔദ്യോഗിക മായ ബന്ധം. ജോലി കിട്ടി 1 വർഷവും 8മാസവും കഴിഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം ലഭിച്ചു വീടിന്റെ അടുത്തേക്ക് അവിടെ ഒഴിവു വന്നപ്പോ ഞാൻ വെറുതെ ഒരപേക്ഷ നൽകിയതാണ് മറ്റാരും അങ്ങോട്ടേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റത്തിനു അപേക്ഷിക്കാത്ത കാരണം എനിക്ക് കിട്ടി. വീണ്ടും ആ നരകത്തിൽ പോകണമല്ലോ എന്ന ടെൻഷൻ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ മക്കളെ കാണാലോ എന്ന സതോഷത്തിൽ ഞാൻ മറ്റെല്ലാം മറന്നു. ഈ ഓഫീസണ് എന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചത്.

വീടിനോട് ചേർന്നല്ല ഒരു 3 കിലോമീറ്റർ