Chapter Title : കെണി 2

വേണ്ടേ. ഇന്ന് വളം ഇട്ടതല്ലേ ഉള്ളു'

'ഓ... ശെരിയാണ്. ഞാൻ പോയി വെള്ളം തുറന്നു വരാം'

അയാൾ നടന്നകന്നപ്പോൾ സൂരജ് രശ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

'രശ്മി, ഞാൻ ബൈക്കു എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന പോലെ കാണിക്കും. ഞാൻ പോയാൽ അയാൾ നിൻറെ അടുത്ത വരും. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ബൈക്കു ദൂരെ വച്ച് ആരും കാണാതെ ഓടി ഇങ്ങോട്ട് വരാം. അയാൾ വിളിച്ചാൽ നീ ഷെഡിലേക്ക് പോണം. ഞാൻ അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഇരുന്ന് കാര്യങ്ങൾ നോക്കാം. എന്തെങ്കിലും പ്രശനം ഉണ്ടാവാണെങ്കിൽ നീ ഇറങ്ങിക്കോ. ആവശ്യമെങ്കിൽ ഞാൻ ഇടപെടാം.'

'സൂരജേട്ടാ...എന്നെ കൊണ്ട് ആവില്ല'

'നീ ഒന്നും പറയണ്ട ഞാൻ പോകുകയാ'

ബാക്കി കേൾക്കാൻ നിക്കാതെ സൂരജ് ബൈക്കു സ്റ്റാർട് ചെയ്ത വാസു കേൾക്കെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

'ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണ്. തിരിച്ചു വരാൻ കൊറച്ചു വൈകും'

ബൈക്കു ദൂരെ വച്ച തിരിച്ചു വരുന്നതിനിടയിൽ ആണ് സൂരജ് ഒരു വിളി കേട്ടത്. അടുത്ത കശുവണ്ടി തോട്ടം ഉള്ള തോമാച്ചൻ ആയിരുന്നു അത്. 80 കാരനായ അയാൾ ഒരു സംസാര പ്രിയൻ ആണ്. അയാൾ ഒന്നിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്കായി സംസാരം നീട്ടി വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സൂരജിന് ഷെഡിന് അടുത്തേതാണ് ധൃതി. അവസാനം അവൻ ഊരി പൊന്നു. പക്ഷെ വീണ്ടും വിളി.

'സൂരജ്, വാ ഞാൻ കുറച്ച കശുവണ്ടി വാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഗ്ലാസ് കുടിക്കാം'

തോമാചാൻ കൊടുത്ത വാറ്റ് ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ച സൂരജ് ഓടാൻ തുടങ്ങി.

'അതെന്തു പേരിപാടിയാ... ഒരു ഗ്ലാസ് കൂടി കുടിക്'

'തോമാച്ചൻ ഒരു ബോട്ടിൽ അവിടെ വച്ചാ മതി. ഞാൻ പിന്നെ വന്നെടുക്കാം'

സൂരജ് ഷെഡിന് അടുത്തേക്ക് ഓടി. അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല. അവൻ ഒന്നു കൂടി അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നു രശ്മി വരുന്നു. അവൾ ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തിട്ടുണ്ട്. ക്ഷീനുതയും ആയിരുന്നു. പിന്നാലെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻ ഇട്ടുകൊണ്ട് വാസു ഇറങ്ങി വന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം സംതൃപ്തി സൂരജ് ശ്രദ്ധിച്ചു. സൂരജിനെ കണ്ട മാത്രയിൽ അയാൾ അവിടെ നിന്നും പോയി.

'രശ്മി എന്തു