Chapter Title : കേരളാ എക്സ്പ്രസ്സ് [Master]
മെസേജ്.
“എന്താ വേഷം”
“ചുരിദാര്”
“സന്ദീപ്?”
“കള്ളുകുടിക്കുവാ” ഒപ്പം ഒരു സ്മൈലിയും.
“എനിക്ക് കാണണം നിന്നെ”
“എനിക്കും”
“വരട്ടെ”
“യ്യോ ഇപ്പഴോ?”
എന്റെ മനസ്സ് പിടച്ചു. അപ്പോള് അവള് എന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു!
“വീട് എവിടാന്ന് പറ”
“അടുത്താണ്. സ്റ്റേഷന്റെ”
എന്റെ മനസ്സ് ചാടിത്തുള്ളി.
“ഇതാണെന്റെ ഹോട്ടല്” ഞാന് ഹോട്ടലിന്റെ പേരയച്ചു.
“അവിടുന്ന് പത്ത് മിനിറ്റ് നടന്നാല് വീടായി”
“എപ്പോ വരണം?”
“ഞാന് മെസേജ് തരാം”
ഞങ്ങള് ചുംബന സ്മൈലികള് കൈമാറി. എന്റെ മനസ്സ് കുരങ്ങനെപ്പോലെ തുള്ളിച്ചാടുകയായിരുന്നു. ഞാന് രണ്ടു പെഗ്ഗുകള് കൂടി അടിച്ചിട്ട് താഴെ ഒരു ഹോട്ടലില് കയറി റൊട്ടിയും ചിക്കനും കഴിച്ചു. ഹോട്ടല് മുറിയില് തിരികെ എത്തിയപ്പോള് സമയം പത്തര. സുമന്റെ മെസേജ് വന്നിരുന്നില്ല. ഞാന് അക്ഷമയോടെ മുറിയില് നടന്നു. നടക്കുന്നതൊന്നും എനിക്ക് ഒന്നും വിശ്വസിക്കാന് സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ സത്യമോ അതോ മിഥ്യയൊ? ഇപ്പോള് ട്രെയിനില് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നുറങ്ങേണ്ട ഞാനാണ് ഇവിടെ, ഈ സ്റ്റേഷനില് ആദ്യമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.
കട്ടിലില് എനിക്ക് കിടക്കാന് സാധിച്ചില്ല. മനസ്സും ശരീരവും അതിയായി തുടിക്കുകയാണ്. ഓരോ സെക്കന്റിലും കണ്ണ് മോബൈലിലേക്ക് നീളും; സുമന്റെ മെസേജ് തേടി. സമയം ഒച്ചിനെപ്പോലെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പതിനൊന്നര ആയപ്പോള് എനിക്ക് ഒരു പെഗ് കൂടി അടിക്കണമെന്ന് തോന്നി. ഉള്ളിലെ ആധി അത്രയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന് കുടിച്ചു. അത് ഇറക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് മൊബൈല് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. സുമനായിരുന്നു.
“സന്ദീപ് കൂര്ക്കം വലിക്കുന്നു” അതായിരുന്നു മെസേജ്.
എന്റെ സിരകളിലൂടെ ചുടുനിണം കുതിച്ചുപാഞ്ഞു. ഭര്ത്താവിനെ ഉറക്കിയിട്ട് അവളെന്നെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. കഴപ്പി! ഇതാണ് പെണ്ണ്! അവളെനിക്ക് വോയിസ് മെസേജ് നല്കി. പോകേണ്ട വഴിയും വീടും വ്യക്തമായിത്തന്നെ അവള് പറഞ്ഞുതന്നു.
ഹോട്ടല് പൂട്ടി ഞാനിറങ്ങി. പുറത്ത് വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു. അവള് പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ ഞാന് നടന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ ഓട്ടോകളും കാറുകളും മാത്രം കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന റോഡിലൂടെ കുറെ ചെന്നിട്ട് ഞാന് അവള് പറഞ്ഞ
💬 Comments
View all comments