Chapter Title : കേരളാ എക്സ്പ്രസ്സ് [Master]

പറഞ്ഞു. ഒപ്പം ഇരിപ്പിന്റെ സ്ഥിതി മാറ്റി ഞാന്‍ കാലുകള്‍ നിലത്തേക്കിട്ടു.

“നീ ഇരിക്ക്” അയാള്‍ ഭാര്യയോട്‌ പറഞ്ഞു.

“പഹലേ ആപ്” ലജ്ജയോടെ അവള്‍ മൊഴിഞ്ഞു.

ഓഹോഹോ..എന്ത് സുഖമുള്ള ശബ്ദം; എന്ത് വിനയം. തടിയന്‍ ശരീരം ചാരി വയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യം മാനിച്ച് അങ്ങേയറ്റത്ത് ഇരുന്നപ്പോള്‍, സുന്ദരി ഞങ്ങളുടെ നടുവിലേക്ക് സ്വന്തം വിരിഞ്ഞ ചന്തികള്‍ വച്ചു.

എന്റെ അടുത്ത് അവളെപ്പോലെ ഒരു ചരക്ക് ഇരിക്കുന്നു എന്നെനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വപ്നമല്ല എന്നുറപ്പാക്കാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിയടച്ച് ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഞാന്‍ നോക്കി. സംഗതി ഉള്ളതുതന്നെ! മലയാളത്തില്‍ ചായത്തില്‍ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു സിനിമാനടിക്ക് പോലുമില്ലാത്ത ഗ്ലാമറുള്ള പെണ്ണ്! ഇവളെ എങ്ങനെ ഈ തടിയന് കിട്ടി എന്നതായി എന്റെ അടുത്ത ചിന്ത. സീറ്റ് കിട്ടിയതോടെ അവന്‍ എന്നെ മറന്ന മട്ടായിരുന്നു. സ്വന്തമായി ബുക്ക് ചെയ്ത സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഭാര്യയുടെ കൈയിലെ ബാഗില്‍ നിന്നും സമോസ എടുത്ത് അണ്ണാക്കിലേക്ക് തള്ളുകയാണ് അവന്‍. എന്നോട് വേണോന്നു ചോദിക്കാനുള്ള മര്യാദ പോലും അവന്‍ കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും എനിക്കതില്‍ പരാതി ഇല്ലായിരുന്നു. കാരണം സ്വന്തം ഇരുപ്പ് വിസ്താരത്തിലാക്കാന്‍ ഭാര്യയോട്‌ കുറേക്കൂടി നീങ്ങിയിരിക്കാന്‍ അവന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു എന്നതുതന്നെ. അങ്ങനെ അവള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതല്‍ നീങ്ങുകയും അവളുടെ ശരീരഗന്ധം എനിക്ക് കിട്ടിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ചില മല്ലുക്കള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള ഒരു സംശയം നിവാരണം ചെയ്തിട്ട് ബാക്കി പറയാം. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ബസിലും ട്രെയിനിലും ഒക്കെ പുരുഷന്മാരുടെ ഒപ്പമോ, മടിയിലോ പോലും മടിക്കാത്തവര്‍ ആണ്. നമ്മുടെ ഉണക്ക മല്ലൂണികളുടെ കൂറ ജാഡ അവര്‍ക്കില്ല. ഇത് കാണാനും ഗുണമില്ല, ഒടുക്കത്തെ ജാഡയും; അവിടെ കാണാന്‍ ഉഗ്രുഗ്രനും, ആരോടും മാന്യമായ പെരുമാറ്റവും. രൂപവും സ്വഭാവവും തമ്മില്‍ എന്തൊക്കെയോ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഏതോ തെണ്ടി ആരോടോ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കണം.

“ഖാവോഗെ”

ലഡ്ഡു പോലെയുള്ള ഏതോ ഒരു പലഹാരമെടുത്ത് എന്റെ നേരെ നീട്ടിയിട്ട്‌ പെണ്ണ് ചോദിച്ചു. അവളുടെ തുടുത്ത വിരലുകള്‍ സ്പര്‍ശിച്ച ആ സാധനം ഇനി വിഷമായാലും ഞാന്‍ തിന്നുമായിരുന്നു; ഞാന്‍ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അതുവാങ്ങി.

“ബേസന്‍ കാ ലഡ്ഡു; സുമന്‍ അപ്നെ ഹാത്ത് സേ ബനായി ഹൈ..” തടിയന്‍ അതില്‍ നിന്നും