Chapter Title : കേരളാ എക്സ്പ്രസ്സ് [Master]
പോയതോടെ ഞാന് ആശ്വാസത്തോടെ കാലുകള് നീട്ടിവച്ചു.
“ക്യാ ഹാല് ഹൈ ജീ”
ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്ന ഞാന് പരിചയമുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. എന്റെ കണ്ണൊന്നു തള്ളിയോ? മറ്റവന് തന്നെ; വെള്ളക്കടയില് വച്ചുകണ്ട തടിയന്. പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിയത് അവനെ കണ്ടിട്ടായിരുന്നില്ല; ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരാളെ കണ്ടിട്ടായിരുന്നു. വെണ്ണയില് കടഞ്ഞെടുത്ത, കൊഴുത്ത് വടിവൊത്ത ശരീരമുള്ള ഒരു ഊക്കന് ചരക്ക്! സ്ലീവ് ലെസ്സ് ബ്ലൌസും സാരിയും ധരിച്ചിരുന്ന അവളുടെ പരന്നുതുടുത്ത വയര് മുഴുവന് നഗ്നമായിരുന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത, വെണ്ണ നിറമുള്ള കൈകളുടെ ദര്ശനം തന്നെ എന്റെ കുണ്ണ മൂപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു. ചുണ്ടുകളില് ഒരു ലോഡ് ചായം അവള് പൂശിയിരുന്നു; അതേപോലെ നെറ്റിയില് ആനക്കാരന് ഉള്ളതിന്റെ സൂചനയായി പടര്ന്നിറങ്ങിയ കുങ്കുമവും. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സിനിമാനടികളെ ഒക്കെ വലിച്ചുവാരി കടലില് മുക്കിക്കൊല്ലാന് തോന്നിപ്പോകും അവളെ കണ്ടാല്. അത്രയ്ക്ക് ചരക്ക്. ചുവന്ന ഷിഫോണ് സാരിയും കടുംനീല ബ്ലൌസും ധരിച്ചിരുന്ന അവളുടെ മുലകള് രണ്ടു ചക്കകള് ആണോ എന്ന് ഞാന് ശങ്കിക്കാതിരുന്നില്ല. അത്രയ്ക്ക് മുഴുപ്പും എടുപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു അവറ്റകള്ക്ക്.
“ബോലിയെ” എന്റെ സ്വരം ഞാനറിയാതെ മയപ്പെട്ടിരുന്നു.
“സീറ്റ് കിട്ടിയില്ല. ഇവളെ ഒന്നിരുത്താമോ. ഞാന് അവിടെങ്ങാനും നിന്നോളാം” ഭാര്യയെ ചൂണ്ടി അയാള് ചോദിച്ചു. ഹെന്റെ അമ്മേ! ഈ തടിയനോടാണോ പറ്റില്ല എന്ന് ഞാന് നിഷ്കരുണം പറഞ്ഞത്? എന്നെ നാല് പുഴുത്ത തെറികള് ഞാന് തന്നെ മനസ്സില് വിളിച്ചു. പക്ഷെ നിങ്ങളൊരു കാര്യം അറിയണം. ജീവിതത്തില് നമ്മള് എന്തെങ്കിലും നേടാന് കഷ്ടപ്പെട്ടാല് മിക്കവാറും അതുകിട്ടിയെന്നു വരില്ല. എന്നാല് ഒന്നും ചെയ്യാതെ വെറുതെ ഇരുന്നാല്, ഒരു അധ്വാനവും ഇല്ലാതെ ഓരോന്ന് നമ്മുടെ നേരെ കേറിക്കേറി വരും. ശരിക്കും അതാണ് നമുക്കുള്ളവ. അധ്വാനിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന നേരത്ത് ചുമ്മാ ഇരിക്കുക. വേണ്ടെന്നു വച്ചാലും വരാനുള്ളത് വരുകതന്നെ ചെയ്യും. ഇവിടെയിതാ നല്ല പൂവന്പഴം പോലെയുള്ള, തേനിലും വെണ്ണയിലും ശര്ക്കരയിലും കുഴച്ചുണ്ടാക്കിയ സ്വന്തം ഭാര്യയെ, എന്റെ അടുത്തിരുത്താന് കഠിനമായി ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ഭര്ത്താവ്! അവളെ ഒപ്പമിരുത്താന് എന്തും ചെയ്യാന് ആരും ശ്രമിക്കുമെന്നിരിക്കെ, എന്റെ അടുക്കല്ത്തന്നെ അയാള് എത്തിയതിനെ നിങ്ങളെന്തു വിളിക്കും?
“സാരമില്ല, രണ്ടാളും ഇരുന്നോളൂ” പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്
💬 Comments
View all comments