Chapter Title : കെട്ടിലമ്മ [ഋഷി]

കഞ്ഞിയും പയറും ചമ്മന്തിയുമുണ്ടാക്കിയത് ഞാനായിരുന്നു. പൂറും കുണ്ടിയും കഴുകിയിരുന്നതും ഞാൻ തന്നെ! രാമാ! ഇവനെക്കൂടി ഡ്രൈവിങ് പഠിപ്പിക്കണം. തിരികെ പോരുമ്പോൾ വല്ല്യമ്രാട്ടി പറഞ്ഞു. ആളൊഴിഞ്ഞ റോഡുകളിൽ ഇത്തിരിനേരം രാമൻ വളയമെന്റെ കയ്യിൽത്തന്നു. അന്നു തുടങ്ങിയതാണ് ഡ്രൈവിങ്ങിലുള്ള കമ്പം. തിരിച്ചു ചെന്ന് മൂന്നിന്റന്ന് വല്ല്യമ്രാട്ടി പുറത്തായി. ആർത്തവം കഴിയും വരെ വെളിയിലുള്ള പുരയിലാണ് വാസം. നിനക്കു വേണമെങ്കിൽ അമ്മയെ

പോയിക്കാണാം. നാലു ദിവസത്തിനകം വരണം. തമ്പുരാട്ടി ഞാനതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്രയും  കാശും കയ്യിൽത്തന്നിട്ട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മയെന്നെക്കണ്ട് കരഞ്ഞു. ഞാൻ കൊറച്ചു കാശുമുടക്കി രണ്ടുപേരെക്കൂടിവെച്ച് വീടോലമേഞ്ഞു. ഞാൻ തന്നെ ചുവരുകൾ വെള്ളവലിച്ചു. കോവിലകത്ത് പോവുന്നതിന്റെ തലേന്ന് കാലത്തമ്മാവനെക്കാണാൻ പോയി. പുള്ളി തലസ്ഥാനത്തേക്ക് പോവാനായി ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. നീലാ! നിന്റെയമ്മ വന്നകാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. നീ വല്ല്യതമ്പുരാട്ടി പറയണതനുസരിച്ചു നിന്നാൽ നിന്റെ ഭാവിയ്ക്ക് ഉപകാരപ്പെടും. കുഞ്ഞിലക്ഷ്മീ ഞാനിറങ്ങുന്നു. പുള്ളി അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു. ആ... നീയകത്തേക്ക് ചെല്ല്. വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് പോ... അപ്പോഴേക്കും അമ്മായി വെളിയിൽ വന്നിരുന്നു. അമ്മാവൻ മറന്നുപോയ കണ്ണടയെടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. സ്ഥിരം ഒറ്റമുണ്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും. കൊഴുത്ത മുലകളുടെ വെട്ട് മുണ്ടിന്റെ കോന്തലവെച്ചു പാതി മറച്ചിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ കാർന്നോരെപ്പഴും എന്തെങ്കിലും മറക്കും. ഞാനില്ലേല് കാണാരുന്നു. നീ വാടാ.... അമ്മായി ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. വയറു കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും ആ തടിച്ച കുണ്ടികളുടെ  കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചലനം കണ്ട് താഴെയുള്ളവനും വിശപ്പു കൂടിയിരുന്നു. ഭാർഗ്ഗവിച്ചേച്ചിയില്ല്യോ? താല്പര്യമില്ലെങ്കിലും അമ്മായിയോടു ലോഹ്യം ചോദിച്ചു. ഓ...ആ നശൂലം കെട്ടിയവന്റെയങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തെടാ...അമ്മായി ഹൃദയം തുറന്നു ചിരിച്ചു.  അവൾക്കും അവടെ ഗ്രഹണി പിടിച്ച കൊച്ചിനും വെച്ചുവെളമ്പി ഞാൻ മടുത്തു. നിന്റെ കാർന്നോരോട് ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്. മേലാൽ അവളിങ്ങോട്ടു വന്നാല് ഞാനെന്റെ വീട്ടിലോട്ടങ്ങു പോവും. നീയിരുന്നേ... അമ്മായി എന്നെ മേശയിലേക്കു നയിച്ചു. വേണ്ടമ്മായീ... നെലത്തിരുന്നാ ശീലം. ഞാൻ പലകയിലിരുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അതാണ് അന്നുമിന്നും ഇഷ്ടം. കൂട്ടത്തിൽ അമ്മായി കുനിഞ്ഞു നിന്നു വിളമ്പുമ്പോഴുള്ള ആ കണ്ണിനും കുണ്ണയ്ക്കും കിട്ടുന്ന ആനന്ദവും! നീയും നിന്റെ കാർന്നോരും ഒരുപോലാടാ... രണ്ടിനും പലകയിലിരുന്നാലേ കഞ്ഞിവെള്ളം എറങ്ങത്തൊള്ളൂ... അമ്മായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുനിഞ്ഞു പാത്രങ്ങൾ നിരത്തി. ഈശ്വരാ! ആ വെളുത്തുമുഴുത്ത