Chapter Title : കെട്ടിയോൾ മാലാഖയല്ല [പ്രഭ]

ആയി   വരുമ്പോൾ  കെട്ടിയോൻ   അരികിൽ  ഇല്ലെന്ന   ചിന്ത   ഇരുവർക്കും   ഒരു   നൊമ്പരമായി   .. കിളച്ചു  മറിച്ച  നാളുകളെ  കുറിച്ചുള്ള   ഓർമകൾ  ബാക്കിയാക്കി  ലിയോൺ  തത്കാലം  വിട പറഞ്ഞു.. ഭോഗ  രസം   നുണഞ്ഞു  ആസ്വദിച്ചു  കഴിഞ്ഞു.... വെട്ടി   മുറിച്ച   പോലെ  അത്  ഇല്ലാതെ  വരുന്നതിന്റെ   പ്രയാസം...  ജൂലിയിൽ   പ്രകടമാണ്.... പ്രിയതമന്റെ  "വിടവ് "   നികത്താൻ   ക്യാരറ്റിനും   വഴുതനയ്ക്കും  കഴിയാതെ   വന്നപ്പോൾ   ജൂലി   ഒരു  തരം  ഉന്മാദ   അവസ്ഥയിലായി... ഹസ്ബൻഡ്   ലീവ്   കഴിഞ്ഞു  പോയ   ശേഷം   മാത്രമേ  അയൽ വാസികൾ   ആരെന്ന്   പോലും  ഞാൻ  അറിഞ്ഞുള്ളു. അധ്യാപക  ദമ്പതികൾ  ആണെന്നും   ഒറ്റ   മോൻ  മാത്രമേ  ഉള്ളു   എന്നും  പറഞ്ഞു കേട്ടു.. """""""""""" ഒരു   ദിവസം   രാവിലെ   കഴുകിയിട്ട   തുണി  വിരിക്കാൻ   ജൂലി   ടെറസിൽ   പോയി . തുണി  വിരിച്ചു  കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ   ഏറിയാൽ  ഒരു  ഇരുപത്   മീറ്റർ   അകലമേ  കാണു....   അടുത്ത  വീടിന്റെ   ടെറസിൽ  സുഭഗൻ  ആയ  ചെറുപ്പക്കാരൻ   വ്യായാമം   ചെയ്യുന്ന  കാഴ്ചയാണ്  കണ്ടത്. ആകെ  ആ  ചെറുപ്പക്കാരന്റെ  ദേഹത്ത്   ഉണ്ടായിരുന്നത്   ഒരു  ബ്രീഫ്   മാത്രം.. അത്   പോലും   കഷ്ടിച്ച്   അയാളുടെ  ലിംഗം  മറയാൻ  മാത്രം   ഉള്ള  ഒരു  സൈഡ്  ഓപ്പൺ  ജട്ടി. പെൺ കുലത്തിനെ  കൊതിപ്പിക്കാനായി   അതാണെങ്കിൽ   കുലച്ചു   മുഴുത്ത്   നില്കുന്നു..

വ്യായാമം  ചെയ്തു  ഉറച്ച   ദേഹത്ത്  ദുർമേദസ്സ്  ലേശം  പോലുമില്ല ..... കണ്ടങ്ങു  ഇരുന്നു  പോകും.. ഇപ്പോഴത്തെ  പങ്ക്   പയ്യന്മാരെ   പോലെ  കറുത്ത   കുറ്റി  താടിയുണ്ട്.. മാറിൽ  ഇടതിങ്ങിയ  കറുത്ത  ചുരുണ്ട   മുടി.... ഒറ്റ   നോട്ടത്തിൽ  ജൂലി   കള്ളക്കണ്ണു കൊണ്ട്  അത്രയും   ഒപ്പി   എടുത്തു  കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ചെറുപ്പക്കാരൻ  കൈ  വീശി  ജൂലിയെ  വിഷ്   ചെയ്തു.. ചെറുപ്പക്കാരന്റെ   കക്ഷത്തിൽ  കാണാൻ   കഴിഞ്ഞ   കറുത്ത  നിബിഡമായ  രോമക്കാട്  അയാൾക്ക്   നന്നായി  ഇണങ്ങുന്നതായി   തോന്നി... ഒന്നേ   നോക്കിയുള്ളൂ.... തിരിച്ചു  വിഷ്   ചെയ്യാൻ  മനം  തുടിച്ചുവെങ്കിലും   അപരിചിതനോട്  അങ്ങനെ   കാട്ടുന്നതിലെ  അനൗചിത്യം  കാരണം  ചെയ്തില്ല.. വിഷ്  ചെയ്യാഞ്ഞത്   മര്യാദകേടല്ലേ  എന്ന്  തോന്നി.. ഒന്നൂടി  നോക്കാൻ   കൊതിച്ചു.... പക്ഷേ.... പ്രഥമ   ദര്ശനത്തിന്റെ  വശ്യത  ചോരാതിരിക്കാൻ   വീണ്ടും   നോക്കാൻ  ജൂലിക്ക്  ആയില്ല... തുണി   വിരിച്ചു  ഇറങ്ങിയിട്ടും   ആ  രൂപം