Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 7 [പോക്കർ ഹാജി]

അവിടുന്നു.എല്ലാര്‍ക്കും കൂടി ഞാന്‍ കൊടുക്കാനൊ ചവുട്ടിക്കൊല്ലും ഞാന്‍.വാപ്പയൊക്കെ അങ്ങനെ ചെയ്യ്യൊ'
'ഊം ചെയ്യോന്നൊ.ഈ രണ്ടീസം ഞാന്‍ കണ്ടതല്ലെ ഇന്റെ കുണ്ടിമ്മലും മൊലമ്മലും വാപ്പാന്റെ നോട്ടം.നോട്ടം മാത്രല്ല മ്മളു അറിയാതെ കുണ്ടീലും മൊലമ്മലും നോക്കിക്കൊണ്ടു മൂപ്പരു അണ്ടിമ്മെ പിടിച്ചു തടവിക്കൊണ്ടിരിക്കും മ്മളു നോക്കിയാ അപ്പൊ പൂച്ചന്റെ മാതിരി പാവത്താനാവും.ചെല നേരത്തു ഞാന്‍ മൂപ്പരെ ശല്ല്യപ്പെടുത്താന്‍ പോവൂല്ല മൊത്തു നോക്കാതെ ഞാന്‍ വേണോങ്കി കണ്ടു വെള്ളമെറക്കിക്കോട്ടേന്നു കരുതി ന്റെ മൊല ഒന്നു കൂടി തള്ളിപ്പിടിച്ചു കൊടുക്കും.ചെലപ്പം അങ്ങട്ടും ഇങ്ങട്ടും പോവുമ്പൊ കുണ്ടിയൊന്നു തട്ടാന്‍ കൊടുക്കും.ഒരീസം ന്റെ പടച്ചോനെ വാപ്പാന്റെ അണ്ടി മൂത്തങ്ങനെ നിന്ന സമായത്താണു അങ്ങനെ തട്ടിയതു ന്റെ കുണ്ടിമ്മലു കുത്തിയപ്പം ന്താ അതിന്റെ ഒരു ബലം.ഹൊ ഇനിക്കു ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ.അയിനു ശേഷം ഞാന്‍ നല്ല പോലെ ഒക്കെ തട്ടാനും മുട്ടാനും ഒക്കെ കൊടുക്കും വാപ്പ പാവല്ലെ നാടു വിട്ടു പോയിട്ടു പെണ്ണുങ്ങളെ ഒന്നും ശരിക്കു കിട്ടീട്ടുണ്ടാവൂല.'

'എടീ എടീ മതിയെടീ ഇനിക്കിനി കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റൂല .നീയിതൊക്കെ അനുഭവിച്ചു അനുഭവിച്ചു നല്ലോണം പൂതി അടങ്ങിയ പെണ്ണാണു.ന്നെ നീ ഇങ്ങനെ സുയിപ്പാക്കല്ലെ വീട്ടിലു ചെന്നാപ്പിന്നെ ഞാന്‍ ഒറ്റക്കാണു ആകെ പ്രാന്തായിപ്പോകും പ്ലീസ്.'
'ഓക്കെ ഓക്കെ ഞാന്‍ നിറുത്തി.ന്റെ കല്ല്യാണം ഒന്നു കഴിഞ്ഞോട്ടെ മുത്തെ അന്റെ കാര്യം ഞാന്‍ റെഡി ആക്കിത്തരാം ട്ടൊ.ഒരീസം ഇജ്ജു ഇങ്ങട്ടു വന്നാല്‍ മതി.'
'ആ അയിക്കോട്ടെ ഞാന്‍ വരാം ഇജ്ജു വിളിച്ചാല്‍ മതി.ഇന്നിനി ഒന്നും പറയണ്ട ഇനിക്കിനി താങ്ങൂല വീട്ടീ ചെന്നാലും പെട്ടന്നു ഒന്നും നടക്കൂല ന്റെ എളേമ്മ ണ്ടവിടെ'
സമയം കുറച്ചേറെ എടുത്തവള്‍ റജീനയുടെ ഉള്ളംകയ്യിലും പുറത്തും കൈത്തണ്ടയിലുമൊക്കെ മൈലാഞ്ചിയിട്ടു കൊടുത്തു.എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ റജീന ദീജയെ വിളിച്ചു കാണിച്ചു
'നന്നായിട്ടുണ്ടെടീ സാജീ. എടീ റജീനാ കൊറച്ചു നേരത്തേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നടക്കണം അവിടേം ഇവിടേം തട്ടി മൈലാഞ്ചി പരത്തരുതു.'
'എടീ ന്നാ ഞാന്‍ പോവാണു കേട്ടൊ '
'ഡീ നീ ഇപ്പോഴേ പോവാണൊ'
'ആടി ഞാനും ഉമ്മയും കൂടി കോയിക്കോട്ടു പോണുണ്ടു തുണിയെടുക്കാന്‍'
'തുണിയെടുക്കാനൊ'
'പിന്നല്ലാതെ നെന്റെ കല്ല്യാണത്തിനു അടിച്ചു പൊളിക്കണ്ടെ.അതിനു ചുരിദാരു മേടിക്കാന്‍ പോവാണു.'
'വേണം