Chapter Title : ഖദീജയുടെ കുടുംബം 7 [പോക്കർ ഹാജി]

വേണം ന്റെ കൂട്ടുകാരികളൊക്കെ അടിപൊളിയായിട്ടു വേണം ഇന്റടുത്തു നിക്കാന്‍.'
'ന്നാടീ ഞാന്‍ പോവാണു .ഉമ്മാ ഞാന്‍ പോവാണു.'
സാജിത പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടു ദീജ ചോദിച്ചു
'ന്താടീ ഓളുക്കു മ്മടെ റിയാസിനോടു കണ്ണുണ്ടൊ'
'ആ ചെറിയൊരു കണ്ണുണ്ടു'
'ഓളു നല്ല പെണ്ണാ അല്ലെടീ.നല്ല സൊഭാവാണുന്നാ ഇനിക്കു തോന്നണതു'
'സൊഭാവത്തിനൊരു കൊയപ്പോം ഇല്ലുമ്മാ ഓളൊരു പാവം പെണ്ണാ മ്മക്കു വിശ്വസിക്കാം ഓളെ.മ്മളു പറയണതൊക്കെ കേട്ടു നിന്നോളും ഓളു.'
'മ്മടെ റിയാസിനു ഒന്നാലോയിച്ചാലൊ ന്നു ഞാന്‍ എടക്കൊക്കെ നിരീച്ചിട്ടുണ്ട്'
'ഇനിക്കും അങ്ങനൊരു ആഗ്രഹണ്ടു ഉമ്മ.ന്തായാലും ന്റെ കല്ല്യാണം ഒന്നു കഴിയട്ടെ മ്മക്കു നോക്കാം'
'ഹൗ നല്ല വിരിഞ്ഞ കുണ്ടീം നല്ല മുഴുത്ത മൊലേം ഉണ്ടു പെണ്ണിനു.റിയാസ് കെട്ടിയാല്‍ പിന്നെ നമ്മടെ മൊതലാ ആ പോണതു.എടീ ഓള്‍ക്കങ്ങനത്തെ പൂതി ഒക്കെ ഉണ്ടൊ.'
'പൂതിയൊക്കെ ഉണ്ടുപക്ഷെ ഒരു സാഹചര്യമൊന്നും കിട്ടീട്ടില്ല.'
'എടീ റിയാസിനെ മുട്ടിച്ചാല്‍ ഓനു ഓളെ ഇവിടെ കൊണ്ടന്നു സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കിക്കൂടെ.മ്മളെ റസിയാനോടൊന്നു പറഞ്ഞാ ഓളു പെണ്ണിനെ റെഡിയാക്കിക്കോളും '.
'ഊം ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടുമ്മാ റസിയാത്താനോടു ഇന്റെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടുഓളുടെ കാര്യം ശരിയാക്കാന്നു പുള്ളിക്കാരി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു.'
'എടീ നീ ചോറുണ്ടില്ലല്ലൊമൈലാഞ്ചി ഇട്ടില്ലെ ഇനി എങ്ങനെ ചോറുണ്ണും .ഉമ്മ വാരിത്തരണൊ'
'ഇപ്പം വേണ്ടുമ്മ ഇതു കഴുകി കളഞ്ഞിട്ടു പിന്നെ തിന്നോളാം.'
ഉമ്മാപുറത്തു നിന്നു റിയാസിന്റെവിളി കേട്ടു
'ഓ ഓന്‍ വന്നൊ '
അപ്പോഴേക്കു റിയാസ് അകത്തേക്കു കേറി വന്നു.
'നീ പോയിട്ടെന്തായെടാ കല്ല്യാണം വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞൊ.'
'ആ കഴിഞ്ഞുമ്മ.എവിടെ നോക്കട്ടെ നിന്റെ മൈലാഞ്ചി'
അവള്‍ കൈകള്‍ നിവര്‍ത്തിക്കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
'ആ കൊള്ളാം .സാജിതാക്കു നല്ലോണം മൈലാഞ്ചി ഇടാനറിയാം ല്ലെ ഉമ്മാ'
'പിന്നില്ലാണ്ടു ഈ നാട്ടിലെ ഒട്ടു മിക്ക പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും സാജി തന്നെ ആണു മൈലാഞ്ചി ഇടുന്നതു.'

'ഉമ്മാ ചോറു വെളമ്പിക്കൊ വെശക്കുന്നുണ്ടു'
'വെശക്കുന്നൊനേരത്തെ ഒരു കുറ്റി പുട്ടല്ലെ തിന്നതു.'
'ആ പിന്നെ അതൊക്കെ തീരാനൊക്കെ കൊറേ നേരം വേണൊ.ഇങ്ങളു ചോറു വെളമ്പുമ്മാ.'
'ഇത്രേം ദിവസം ഒരു കുഴപ്പോമില്ലാരുന്നു ഇവിടെ ഓന്‍ വന്നപ്പൊ ധാ തൊടങ്ങി ബീഡീന്റെ നാറ്റം.നീയിങ്ങനെ വലിച്ചു നടന്നൊ കേട്ടൊ.' എന്നും പറഞ്ഞ് ദീജ അടുക്കളയിലേക്കു