Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 12 [കബനീനാഥ്] [Climax]

നോക്കി ...

"ങും.." കണ്ണിണകളിൽ പ്രണയമണിഞ്ഞ് അവൾ മൂളി ...

അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി അവളവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു ...

ഷാനു ഇരുകൈകളുമെടുത്ത് അവളെ ചുറ്റി ...

"ഷാ ...."

"ഉം ... "

" ന്നോട് പിണങ്ങല്ലു ട്ടോ ..."

"ന്തിന്....?"

" ഉപ്പ വരുമ്പോൾ ...."

ശക്തമായ ഒരു തിര തന്റെ മനസ്സിന്റെ തിട്ടകളിൽ വന്നടിച്ചു പോയത് ഷാനു അറിഞ്ഞു ....

" ഇല്ലുമ്മാ ..."

" ഇയ്യ് ... കഴിഞ്ഞേ നിക്കെന്തും ള്ളൂ .... ക്ഷേ...?"

" നിക്കറ്യാം മ്മാ ..." ഷാനു അവളുടെ പുറത്ത് മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു ...

" പക്ഷേ നിക്കൊന്നും അറിയൂല ടാ ..." അവളൊന്ന് തേങ്ങി ...

"ങ്ങള് വിഷമിക്കാതെ ...."

" ഇയ്യടുത്തുണ്ടേൽ നിക്കങ്ങനെ ഒന്നൂല്ലെടാ ..."

" ഞാനടുത്തുണ്ടല്ലോ..."

" വാപ്പ അധിക ദിവസം ണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല ... "

" വരട്ടെ മ്മാ ..." അവൻ എന്തുദ്ദ്ദേശത്തിലാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല..

"നിക്ക് ങ്ങളെ തന്നതും ങ്ങക്ക് ന്നെ തന്നതും ബാപ്പയല്ലേ ...."

അവളുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി ....

"ആ ബാപ്പയ്ക്കു കൊടുത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ബാക്കി മതീമ്മാ നിക്ക് ...."

ഷാനുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഇടറിയത് അവളറിഞ്ഞു ...

ഹൃദയം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ തള്ളിച്ചയിൽ അവളവനെ ഗാഢം പുണർന്നു ...

" ന്റെ വാവേ ....."

ഷാനുവും അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ...

സ്നേഹവും പ്രണയവും ....!

അത് സത്യസന്ധമായ ഒരു വികാരമാണ് ... നിഷ്ക്കർഷകളും നിബന്ധനകളും ചേർത്താൽ അത്രത്തോളം ഹീനമായ വികാരവും വേറെയില്ല എന്നത് മറ്റൊരു പരമാർത്ഥം ...

ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു ... പക്ഷേ അതിന് നീ ഉപാധികളോ നിയന്ത്രണങ്ങളോ വെച്ചു തുടങ്ങിയാൽ എന്റെ സ്നേഹം നിനക്കൊരു ഭാരമായിത്തീരും .. അതിലേറെ ഭാരം എനിക്കും ..... പിന്നീടത് നാട്യങ്ങളാകാറാണ് പതിവ് ....

തന്നെ അവൻ മനസ്സിലാക്കിയതു പോലെ ഒരാളും ഇന്നുവരെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും അതിനായി , ഇനിയൊരാൾ ജനിക്കാനിടയില്ലെന്നും മനസ്സിൽ പലവുരു ഉരുക്കഴിച്ച്, തങ്കലിപികളാൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ കോണുകളിലെല്ലായിടത്തും ലിഖിതം തുന്നുകയായിരുന്നു അവൾ....