Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 7 [കബനീനാഥ്]

ചിലപ്പോൾ ഒരടിയോ താൻ കൊടുത്തേക്കാം ...

പക്ഷേ തന്റെ ശരീരം അതാഗ്രഹിക്കുന്നു ....

അവൻ ബലം പ്രയോഗിച്ചേക്കാം ...

തന്നേക്കാൾ കായിക ബലം അവനുള്ളതിനാൽ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ പറ്റും...

പിന്നെ അവസാന അടവാണ് ...

കരയുക ... എന്നാലും ശരീരമത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ ....

അതിലും രക്ഷ കിട്ടി എന്ന് വരില്ല ...

പിന്നെ അറ്റ കൈ പ്രയോഗം ...

മരിച്ചു കളയും .....

ഞാനും എന്ന മറുപടി ഉണ്ടാവാം ...

പിന്നെ സങ്കടക്കരച്ചിൽ ....

ഒടുവിൽ ......?

"പ്ലീസ് .... ഒറ്റത്തവണത്തേക്കുമ്മാ ...."

എന്ന വാക്കുകളിൽ എല്ലാം തീരും ....

അവന്റെ അരക്കെട്ടു ചേരാൻ തന്റെ കാലുകൾ വിടരുന്നത് ജാസ്മിൻ ഭാവനയിൽ കണ്ടു ....

ഒരുൾക്കിടലം കൊണ്ടവൾ നടുങ്ങി ...

ഒറ്റത്തവണ ...

അതുകൊണ്ടു തീരുമോ ....

പുറത്തെ തണുപ്പിലും താൻ വിയർക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു ...

ഉഷ്ണം ....!

വികാരോഷ്ണം അതിന്റെ യാത്രയുടെ പാരമ്യതയിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവളറിയാതെയറിഞ്ഞു ...

സംഭവിക്കും എന്നത് തീർച്ചയാണ് ... അത് എന്ന് , എപ്പോൾ എന്നതുമാത്രമേ അറിയാനുള്ളൂ ...

രാവിലെ ഷാനു ഫോണെടുത്തു നോക്കി ... ഉമ്മയുടെ മെസ്സേജ് വല്ലതും വരുമെന്ന് കരുതി അവൻ പാതിരാത്രി ആയപ്പോഴാണ് ഉറങ്ങിയത് ...

മെസ്റ്റേജ് അവളുടേതായി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .. വിഷമം പ്രകടമാക്കാതെ അവൻ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങളിലേർപ്പെട്ടു ...

ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങാനായിട്ടുണ്ട് ... ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ മിഥുൻ പറഞ്ഞിരുന്നു ...

അവൻ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴാണ് ജാസ്മിൻ എഴുന്നേറ്റു വന്നത്. അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെയിരുന്നു ...

" എന്താണുമ്മാ വല്ലാതെ ....?"

" മോളിക്ക് പനി ... " അവളതു മുഖത്തു നോക്കാതെയാണ് പറഞ്ഞത് ...

" എന്നിട്ടിപ്പഴാ ഇങ്ങള് പറയണേ ... പെട്ടെന്ന് റെഡിയാകാൻ നോക്ക് ... "

അവൻ ടവ്വൽ തോളിലിട്ടു കൊണ്ട് മോളി കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു...

ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് പുതപ്പിനുള്ളിൽ മോളി ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്നു ...

ഷാനുവിന് അവളെ തൊടണമെങ്കിൽ ഒന്നുകിൽ കട്ടിലിനു കീഴെയോ മുകളിലോ വരണമായിരുന്നു , അല്ലെങ്കിൽ കട്ടിലിൽ കയറണം .. ശരീരത്തെ വെള്ളം മുഴുവനായി തുടച്ചു കളയാത്തതിനാൽ അവൻ