Chapter Title : ഖൽബിലെ മുല്ലപ്പൂ 7 [കബനീനാഥ്]

, സംസാരിക്കാം ... ചില സമയങ്ങളിൽ ഒന്ന് തൊടുകയെങ്കിലും ആകാമല്ലോ ... ഉമ്മയും ഒന്ന് ഉലഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് അവനുറപ്പായിരുന്നു ... അത് കാറിൽ വെച്ച് ആ മുഖം വിളിച്ചോതിയതാണ് ...

എന്നാലും ചില സമയങ്ങളിൽ തന്റെ പിടിവിട്ടു പോകാറുള്ളതും അവനോർത്തു.

അതെ ....!

തന്റെ മനസ്സും പിടിവിട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ....  കിടക്കയിൽ ഉറക്കം വരാതെ ഉഴലുമ്പോൾ അവളും ഓർത്തു.

ഭയം എന്ന ഒറ്റ വികാരം കൊണ്ടാണ് വാതിലടച്ചു തഴുതിട്ടത് ... കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, ഇന്നവൻ ഒരു സ്പർശനം പോലുമില്ലാതെ തന്നെ നനയിച്ചു കളഞ്ഞു ... ഇരുട്ടിൽ, ഒരേ കിടക്കയിൽ അടുത്തു കിടന്നാൽ  എത്ര നിയന്ത്രിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ അത് സംഭവിച്ചു പോകുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു ...

സാഹചര്യം അനുകൂലം..

അവന്റെ പ്രായം .... തന്റെയും ....

കൗമാരത്തിന്റെ കരുത്തും തിളയ്ക്കുന്ന യൗവ്വനവും കൂടെ ചേർന്നാൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ ...

പോരാത്തതിന് നിഷിദ്ധത്തിന്റെ ലഹരിയും ...

വിയർക്കും ....

വിയർത്തൊട്ടി ശരീരം പിണയും ... പിന്നെ ..... പിന്നെ ......

എത്രയൊക്കെ വേണ്ടായെന്നു വെച്ചാലും  അവൻ തന്നിലേക്ക് കോർക്കും ....

യാ .... റബ്ബേ... !

ഉള്ളുലഞ്ഞവൾ വിളിച്ചു പോയി ...

കൈെ  കൊണ്ട് ഒന്നു തടഞ്ഞേക്കാം ...

കാൽ കുത്തി ഒന്ന് കുതറിയേക്കാം ....

മാന്തുകയോ പിച്ചുകയോ, ചിലപ്പോൾ ഒരടിയോ താൻ കൊടുത്തേക്കാം ...

പക്ഷേ തന്റെ ശരീരം അതാഗ്രഹിക്കുന്നു ....

അവൻ ബലം പ്രയോഗിച്ചേക്കാം ...

തന്നേക്കാൾ കായിക ബലം അവനുള്ളതിനാൽ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ പറ്റും...

പിന്നെ അവസാന അടവാണ് ...

കരയുക ... എന്നാലും ശരീരമത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ ....