Chapter Title : ഖത്തർ ഓണം 1 [ഖത്തർ മല്ലു]

അകത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ മാത്രം.

ഒരു നിമിഷം അവൾ എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു.

“അഭി…”

“മ്മ്?”

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

എന്റെ കൈ പിടിച്ചു.

വീണ്ടും അടുത്തേക്ക് വന്നു.

ആ സ്പർശത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ദിവസം ഞങ്ങൾ പങ്കിട്ടത് വെറും ഒരു ചുംബനമല്ലായിരുന്നു.

ഒരുപാട് നാളായി അടക്കി വച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളുടെ ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയായിരുന്നു.

പക്ഷേ അതിനൊപ്പം തന്നെ ഒരു കുറ്റബോധവും മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ ജനിച്ചിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമായി ഇരുന്നു.

കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ പറഞ്ഞു:

“ഇത് മറക്കാൻ കഴിയുമോ?”

ഞാൻ അവളെ നോക്കി.

“ശ്രമിക്കാം.”

അവൾ ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് കഴിയുമോ?”

ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

കാരണം ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം എനിക്ക് അപ്പോഴേക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

എനിക്ക് കഴിയില്ല.

പിന്നീട് ഞങ്ങൾ സദ്യ കഴിച്ചു.

വാഴയിലയിൽ വിളമ്പിയ ചോറും കറികളും പായസവും.

പക്ഷേ ആ സദ്യയുടെ രുചിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഓർമ്മയിൽ നിന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകളായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ വാതിൽക്കൽ നിന്നു.

“Take care, അഭി.”

“നീയും.”

വാതിൽ പതുക്കെ അടഞ്ഞു.

ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത.

ചില മനുഷ്യർ ജീവിതത്തിൽ എത്തുന്നത് നമ്മളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാണോ…

അതോ നമ്മളിൽ എന്നും മായാത്ത ഒരു ഓർമ്മയായി മാറാനാണോ?

എനിക്കറിയില്ല.

പക്ഷേ 2026-ലെ ആ ഓണം…

എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റേതൊരു ഓണത്തെയും പോലെയായിരുന്നില്ല.

ആ ദിവസം ഞങ്ങൾ സദ്യ മാത്രമല്ല ഒരുക്കിയത്.

ഒരു ഓർമ്മയും ഒരുക്കി.

കാലം എത്ര കഴിഞ്ഞാലും മായാത്ത ഒരു ഓർമ്മ.

ചില ഓർമ്മകൾക്ക് പൂക്കളുടെ മണമുണ്ടാകും.

ചിലതിന് സദ്യയുടെ രുചിയും.

ചിലതിന് ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടും.

എന്റെ ആ ഓണത്തിന്…

ഇവ മൂന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു.