Chapter Title : കിണ്ണത്തപ്പം [KKWriter2024] [EXTENDED EDITION]

സങ്കടമുണ്ട് വാപ്പാ.. മ്മ്.. മ്മ്.. ന്നാലും നിറച്ചൊഴിക്ക് വാപ്പാ..”

ഉമ്മയുടെ സുഖം കൊണ്ട് തലയിട്ടിളക്കുന്ന, വിറയാർന്ന വാക്കുകൾ അവർ കേട്ടു.

ഉപ്പൂപ്പായുടെ ചലനത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നതും, ഉമ്മ അടിയിൽ നിന്ന് തന്റെ അരക്കെട്ട് അതിനൊപ്പം വേഗത്തിൽ ഉയർത്തുകയും താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് അവർ മിഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നോക്കി നിന്നു.

“ഹാ, ങ് ഹാ, മ്മ്മ്, മ്മ്മ് ശ് ശ് ... ഹ, ഹ, മ്മ്.. മ്മ്.. വന്നു മോളെ, വന്നു.”

ഉപ്പൂപ്പായുടെ അരക്കെട്ട് വെട്ടിവെട്ടി വിറക്കുന്നതും, ഉമ്മയുടെയും, ഉപ്പൂപ്പായുടെയും മുറുകിയ കെട്ടിപ്പിടുത്തതിനിടയിൽ, അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ അന്യോന്യം വിഴുങ്ങുന്നതും രണ്ടുപേരും കണ്ടു.

കിതച്ചുകൊണ്ട് ഉപ്പൂപ്പാ, അതേപ്പോലെ തന്നെ കിതയ്ക്കുന്ന ഉമ്മയുടെ മേലെ കിടക്കുന്നത് നോക്കി അവർ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.

ഉമ്മ സ്നേഹത്തോടെ ഉപ്പൂപ്പായുടെ പുറം തലോടുന്നതും, ഉപ്പൂപ്പായുടെ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്നതും കണ്ടു. ഉപ്പൂപ്പാ ഉമ്മയുടെ കണ്ണിലും നെറ്റിയിലും പതിയെ, പതിയെ വീണ്ടും, വീണ്ടും ഉമ്മവച്ചു.

ഉമ്മ ഉപ്പൂപ്പായുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് ഉപ്പൂപ്പായുടെ കവിളുകളിൽ തലോടി പറഞ്ഞു,

“വാപ്പാ, മ്മക്കെന്നും ഈ മധുവിധു തീരണ്ട...”

“വേണ്ടടി മോളെ, നിന്റെയീ നെയ്പ്പൂറും, എന്റെ കരിങ്കുണ്ണയും ഉള്ളപ്പോൾ മ്മക്കെന്നും മധുവിധു ആക്കാല്ലോ..” ഉപ്പൂപ്പാ പറഞ്ഞു. കൂടെ ഉമ്മയുടെ ചെഞ്ചുണ്ടിൽ ഒരുമ്മയും ചപ്പിയൊരു വലിയും നല്കി.

“വാപ്പാ, ഇനീം എന്നെ മൂപ്പിക്കല്ലേ.. രവിലെ പിള്ളേരെ ക്ളാസിൽ വിടാനുള്ളതാണ്‌...”

“എന്നാൽ പിന്നെ അവർ ക്ളാസിൽ പോയിട്ടാകാം..”

“കള്ളൻ.. അതെന്നും പതിവുള്ളതല്ലേ?” ഉമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഉപ്പൂപ്പാ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മയ്ക്ക് വീണ്ടും ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് ഉമ്മ ഉപ്പൂപ്പായുടെ അരയിൽ നിന്നും