Chapter Title : കിണ്ണത്തപ്പം [KKWriter2024] [EXTENDED EDITION]

വഴക്കുപറഞ്ഞ് കുറ്റവിചാരണ നടത്തണ്ട.’

‘എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുമതി, വാപ്പായോട് പോലും പറയാൻ.’

‘അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ ഇവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തങ്ങൾക്കെന്താണ്‌ അർഹത?’

‘തങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ആറുകൊല്ലമായി ഈ സുഖം അനുഭവിച്ചില്ലേ? ഇതുവരെ ഇവർ അത് അറിയുകയോ, ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യാതിരുന്നത് അവരുടെ നിഷ്കളങ്കതയും, തങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസവും കാരണമല്ലേ? ഉപ്പൂപ്പായും, ഉമ്മയും ചെയ്യുന്നതൊന്നും തെറ്റാവില്ല എന്ന അവരുടെ വിശ്വാസം. അപ്പോൾ അവർക്ക് ഇന്നലെ കണ്ടതും തെറ്റായി തോന്നിക്കാണില്ല. അതുകൊണ്ട് അവർ അത് ചെയ്തുനോക്കി. അപ്പോൾ പിന്നെ ഇതിൽ താൻ തെറ്റ് കണ്ടെത്തുന്നതെങ്ങനെ? തെറ്റുചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില്പ്പിന്നെ എന്തുപറഞ്ഞ് തിരുത്തും?’

‘പക്ഷെ.. സുരക്ഷയില്ലാതെ വല്ലതും വരുത്തി വച്ചാലോ? ഇനിയിപ്പോൾ ഇവർ ഇതിൽ നിന്ന് പുറകോട്ടുപോകില്ല.’

‘വരട്ടെ. എന്തായാലും, സംഭവിക്കാനുള്ളത് സംഭവിച്ചു. ബാക്കി പതിയെ കൈകാര്യം ചെയ്യാം. ആറുവർഷം മുമ്പത്തെ സാജിതയല്ല താനിപ്പോൾ.’

‘നാസറിന്റെ കയ്യുടെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കൽ കണ്ടാൽ അറിയാം, ഇനി അവന്‌ മറ്റൊരാളില്ലെന്ന്. നസീറ അവളുടെ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുന്നതും, കാൽ അവന്റെമേൽ കയറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടാൽ അറിയാം, അവൾക്ക് തോന്നുന്ന സുരക്ഷിതത്വം. അവൾ അവനെ തന്റേതു മാത്രമായി മാർക്ക് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.’

‘ഒരാങ്ങളയ്ക്കു മാത്രം, പെങ്ങൾക്കു നല്കാൻ പറ്റുന്ന ആ സുരക്ഷിത വലയത്തിലാണ്‌ അവൾ കിടക്കുന്നത്. താൻ വാപ്പയുടെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ. തല്ക്കാലം അതു തകർക്കണ്ട.’

ചിന്തകൾ ഇത്രയും ആയപ്പോഴേക്കും, സാജിതക്ക്‌ മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം തിരിച്ചുകിട്ടി.

അവൾ മെല്ലെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. തിരിഞ്ഞ് വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു.

‘വാപ്പാ എങ്ങാനും ഉണർന്നുവന്നാലിതു തല്ക്കാലം കാണണ്ട.’

അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, കുനിഞ്ഞ് രണ്ടുപേരുടേയും തലമുടിയിൽ മെല്ലെ തലോടി. സാധാരണ അവൾ അങ്ങനെതന്നെയാണ്‌ അവരെ ഉണർത്താറുള്ളത്. പക്ഷെ അപ്പോഴെല്ലാം അവർ, അവരവരുടെ