Chapter Title : കിഴക്കേ മന [ɴᴀᴅɪᴘᴘɪɴ ɴᴀʏᴀᴋᴀɴ]

എന്നാലവൻ നിറക്കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതാണാ പെണ്ണ് കണ്ടത്.

""""""""""എന്തിനായേട്ടാ കരയാണേ.....??""""""""""

കഴിപ്പ് നിർത്തിയവൾ ചോദിക്കുമ്പോ ആ ചോദ്യത്തിൽ പോലും വിശാദം നിഴലിച്ച് കിടന്നു.

""""""""""""ഒന്നൂല്ലടാ, കണ്ണിലെന്തോ കരട് പോയതാ. ബാക്കി കൂടെ എടുത്ത് കഴിക്ക്.....!!""""""""""""

അവളിൽ നിന്നും മുഖമൊളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അത് വെള്ളത്തിൽ വരച്ച വര പോലായി.

"""""""""""എന്താ ഏട്ടന് പറ്റിയെ.....?? ന്നോട് പറ ശിവേട്ടാ......"""""""""""

ആ മുഖമൊന്ന് വാടിയാൽ പിടയുന്നതാ പൊട്ടിപെണ്ണിൻ നെഞ്ചാണ്. അത് അവനോളം മനസ്സിലാക്കിയവരും ഇല്ല. എന്നിട്ടുമെന്തേ അവനത് ഓർത്തില്ലാ....?? അത്രേം നേരം നിയന്ത്രിച്ച് വച്ച കണ്ണുനീര് തുള്ളികൾ അവനോട് മാപ്പിരന്ന് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. സങ്കടങ്ങളുടെ പെരുമഴ തന്നായിരുന്നു ശിവനപ്പോ കരഞ്ഞ് തീർത്തതും. നെഞ്ച് പൊട്ടി കരയുന്ന തന്റെ പ്രാണനെ കണ്ട് കാര്യം എന്താന്ന് പോലും അറിയാതെ അവളുമാ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ നിറച്ചു.

"""""""""ശിവേട്ടാ......??""""""""""

അവളുടെ വിതുമ്പല് പോലുമൊരു ചോദ്യമായി തന്നവസാനിച്ചു. കൈലിരുന്ന പാത്രം തിരികേയാ കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ വച്ച് അവൾ തന്റെ കാതലനേ മുറുക്കെ പുണർന്നു. തലയും പുറവും തലോടി അശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൾ എങ്ങനൊക്കെയോ ശ്രമിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ പറയുന്ന വാക്കുകൾക്ക് കൂടി അവന്റെ സങ്കടത്തെ ക്ഷെമിപ്പിക്കാനായില്ല. എന്നാൽ പോലുമാ പിടിയവൾ വിടാതെ തന്നെയിരുന്നു. തന്റെ ഏട്ടന്റെ സങ്കടം തീരുവോളം......!!

"""""""""""പോട്ടെയേട്ടാ, കരയല്ലേ. ഏട്ടൻ കരഞ്ഞാ പാറൂട്ടിയും കരയും. ഏട്ടൻ ചിരിച്ചാൽ പാറൂട്ടിയും ചിരിക്കും......!!""""""""

ഒടുവിൽ കണ്ണുനീരിന്റെ ആക്കം തേങ്ങലിലേക്ക് വഴിമാറി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"""""""""""പോട്ടെട്ടോ ഉമ്മ......"""""""""""

അവനിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറി കുഞ്ഞ് കുട്ടിയെ അശ്വസിക്കും പോൽ പറഞ്ഞ് അവളുടെ അധരങ്ങളാൽ അവന്റെ വരണ്ടുണങ്ങിയ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അവൾ ചെറുതായിയൊന്ന് മുത്തിയിരുന്നു. അവളാൽ