Chapter Title : കിഴക്കേ മന [ɴᴀᴅɪᴘᴘɪɴ ɴᴀʏᴀᴋᴀɴ]

തന്നെ ആ കണ്ണുകളൊപ്പി അവനെ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എത്രയോ നേരം.

"""""""""""പാറൂട്ടി......""""""""""

"""""""""""മ്മ് എന്റേട്ടന്റെ സങ്കടോക്കെ മാറിയോ......??""""""""""

""""""""""ബാക്കിയെടുത്ത് കഴിക്ക്. ഏട്ടനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം.......!!""""""""""

അവളെ അടർത്തി മാറ്റിയവൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോ എന്തോ ഒന്നവനെ പിടിച്ച് നിർത്തിയിരുന്നു. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയവൻ അവളുടെ നെറ്റിത്തടത്തിൽ ചുംബിച്ചു. ചിരിയോടെ അവളത് ഏറ്റുവാങ്ങി. പിടിച്ച് നിർത്തിയത് അവന്റെ മനസ്സ് തന്നായിരുന്നു. ആവൊരു ചുംബനത്തിനായി.......!!

കുളിച്ചിറങ്ങിയ അവൻ കാണുന്നത്, അടുക്കളയിൽ താൻ കഴിച്ച പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വച്ചടുത്ത ജോലിയിലേക്ക് തിരിയുന്ന പാറുനെയാണ്.

""""""""""എന്തായീ കാണിക്കണേ....?? ഇതൊക്കെ ചെയ്യാനിപ്പോ ഇവിടാരാ പറഞ്ഞേ.......??""""""""""

"""""""""ആരും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ......!!"""""""""""

നിഷ്കളങ്കമായി അവളതിനെ ചിരിച്ചു തള്ളി.

"""""""""""ഇങ്ങ് വന്നേ.......!!""""""""""""

അവളുടെ കൈപ്പിടിച്ചവൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് അവളെ വീണ്ടും കൊണ്ടിരുത്തി. അമ്മ മരിച്ച് മണിക്കൂറുകൾ ആവുന്നേയുള്ളൂ., അതിന്റെതായ സങ്കടഭാവം അവൾക്കില്ല. അതറിഞ്ഞ് പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള ബുദ്ധി ആ വായാടിക്ക് സർവേശ്വരൻ കൊടുത്തില്ല. അവളിപ്പോഴും ചിറക് മുളച്ച ശലഭത്തെ പോലെ പാറി പറന്ന് നടക്കുവാണ്.....!!

കർമങ്ങളെല്ലാം മുറപോലെ നടന്നു. എല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ, നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ചെയ്ത് തീർത്ത അവളെ രണ്ടാൾ ഒഴികെ വന്നവരെല്ലാം കൗതുകത്തോടെയാണ് നോക്കി കണ്ടത്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ശിവൻ തന്റെ പാർവതിയെ കൈലാസത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടും പോയി. എന്നാൽ പിന്നീടായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം തന്നെ......!!

"""""""""""ശിവാ.......... ശിവാ.........""""""""""""

അതിരാവിലെയുള്ള വിളി കേട്ടാണ് അവൻ കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നത്. തന്റെ അടുത്ത് തന്നെ കൂട്ടുകാരനേം കളിപ്പിച്ച് കിടക്കുന്നുണ്ട് അവൾ. അവളീ ലോകത്തൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. അത് മനസ്സിലാക്കിട്ടന്നോണം അവനെഴുന്നേറ്റ് ചെന്നു. എന്നാ അവന്റെ നിഴലനക്കം മതി അവൾക്കെല്ലാം മറക്കാൻ, അവളുമന്നേരം ചാടിപിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

""""""""""""അഹ് ചെറിയമ്മാവാ എന്തായീ വഴി.....??"""""""""""

""""""""""""ശിവാ