Chapter Title : കോബ്രാഹില്‍സിലെ നിധി 18 [Smitha]
ഒരാളും ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കില്ല. നിങ്ങളെ നേടാനുള്ള എന്‍റെ വ്രതശുദ്ധിയേക്കാള്‍ മികച്ചതെന്ന്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ നിങ്ങളുടെ ഈശ്വരത്വം? എന്‍റെ പാതിവ്രത്യത്തെക്കാള്‍ മേന്മയുണ്ടോ നിങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്?" "ദിവ്യേ, നിര്‍ത്ത്!" രാഹുലിന്‍റെ ഭാവം മാറി. "നിര്‍ത്തില്ല ഞാന്‍!" അവളുടെ ശബ്ദം അല്‍പ്പം കൂടി ഉയര്‍ന്നു. "നിര്‍ത്തില്ല, ഞാന്‍! എന്നെ ശപിച്ചോളൂ. കൊന്നോളൂ എന്നെ. ഐല്‍ നോട്ട് ഗോ ബാക്ക്! നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്നില്‍ നിന്നും പോകാന്‍ കഴിയില്ല! എന്നെക്കൊതിപ്പിച്ചിട്ട് എങ്ങോട്ട് പോകും നിങ്ങള്‍? എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചിട്ട്?" "ദിവ്യേ, ഞാന്‍..." രാഹുല്‍ വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. എന്നാല്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് തുടരാനാകാതെ അയാള്‍ മുമ്പോട്ട്‌ വേച്ച് വീഴാന്‍ തുടങ്ങി. ദിവ്യക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ അസഹ്യമായ വേദന കൊണ്ട് അടഞ്ഞു. പരിഭ്രമത്തോടെ ദിവ്യ അയാളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. "എന്ത്..എന്ത് പറ്റി..സാര്‍?" അയാള്‍ വിഷമിച്ച് കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു. പിന്നെ അവളെ നോക്കി. "താഴെ...!" അയാള്‍ വേദനയുടെ അസഹ്യതയില്‍ പറഞ്ഞു. "ഈശ്വരാ!!" അവള്‍ നടുങ്ങിപ്പോയി. അയാളുടെ കാല്‍ച്ചുവട്ടില്‍ നിന്ന്‍ വേഗത്തില്‍ നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ഉഗ്രവിഷമുള്ള ഒരു സര്‍പ്പത്തെ അവള്‍ നിലാവില്‍ കണ്ടു. "ഭഗവതീ..." അവള്‍ അയാളെ ഒരു വിധം ചായിച്ച് ഇരുത്തി. തന്‍റെ മാറില്‍ നിന്ന്‍ ഷാള്‍ എടുത്ത് അവള്‍ അയാളുടെ കാലില്‍ മുറിവിന് മുകളിലായി കെട്ടി. എന്നിട്ട് കെട്ടിനടിയില്‍ സമീപത്ത് കിടന്ന ഒരു മരക്കമ്പെടുത്തു വെച്ചു. പിന്നെ ചടുല വേഗതയില്‍ മൊബൈല്‍ എടുത്ത് ഡയല്‍ ചെയ്തു. "ഹലോ ഡോക്റ്റര്‍ സുനില്‍ അങ്കിള്‍....എന്താ ഇല്ലേ? ടൂര്‍ ആണോ..മൈ ഗോഡ്!!" അവള്‍ പിന്നെ മറ്റൊരു നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു. "ഏലിയാമ്മ ചേച്ചീ....ങ്ങ്ഹാ...ദിവ്യ... തോമാച്ചായന്‍ എന്ത്യേ...? ങ്ങ്ഹേ? കല്യാണത്തിനോ...?" തനിക്ക് തലചുറ്റുന്നത് പോലെ
💬 Comments
View all comments