Chapter Title : കൊച്ചമ്മ [Anurag AAA]

സ്റ്റെഫി:  വന്നോ...ചായ എടുക്കട്ടെ.
അജു:(ചിരിച്ചും കൊണ്ട്) വേണ്ട...ഞാൻ കഴിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന്.
അജു: ജോലി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ..
സ്റ്റെഫി:  തുടങ്ങിയെ ഉള്ളൂ. .
അജു:  ഇന്നിനി ആരും പുറത്തേക്ക് ഒന്നും പോകുന്നില്ലേൽ ചേച്ചി ഒരുപാട് കഷ്ടപെടുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി:  (അവന്റെ അടുത്തോട്ട് വന്നിട്ട്) ആകുമായിരുന്നു..ഇനിപ്പോ ആകില്ല.
അജു: അതെന്താ....?
സ്റ്റെഫി:  അവരൊക്കെ പോകുവാൻ ഉള്ള തിരക്കിലാ..
അജു: ഇത്രപെട്ടന്നോ. ..ഞാൻ കരുതി കുറേ ദിവസം ഉണ്ടാകുമെന്ന്.
സ്റ്റെഫി:  അത്രയൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല..(അവൾ അകത്ത് നടന്ന കാര്യം ഓർത്ത് പറഞ്ഞു)
അജു: എന്നാൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകാം, എന്നെ കാണാതെ ഇനി..
സ്റ്റെഫി:  മ്മ്..നി ഇവിടുത്തെ രീതിയൊക്കെ പഠിച്ചല്ലോ.
(അജു ചിരിച് കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി നടന്നു.)
കൊച്ചമ്മ അല്ലേ കോനായിൽ നിന്ന് നോക്കുന്നത്.
അമ്മച്ചിയും ഉണ്ടെല്ലോ കൂടെ..
റിജിയുടെ കയ്യിൽ ഇന്നലെ വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളും ഉണ്ട്.  എല്ലാരും പോകുവാൻ തയ്യാറായി അപ്പോൾ, അജു ഊഹിച്ചു
അജു കാർ സ്റ്റാർട് ചെയ്തു, വരാന്തയോട് ചേർത്തു നിർത്തി.പുറത്തിറങ്ങി.
നിമ്മിയെയും നോയയെയും കൊച്ചമ്മ ഉമ്മം വെക്കുന്നു.അത് തെല്ലൊരു അവഗണനയിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അമ്മച്ചി, ചിരിക്കണോ വേണ്ടെയോ എന്നുള്ള റിജി.അജുന് എന്തൊക്കെയോ മിസ്റ്റേക്ക്സ് തോന്നി..വന്നതുപോലെ ആരും ഇല്ല.
കൊച്ചമ്മ: ഇവരെ സിറ്റിയിൽ എത്തിക്കണം. വണ്ടികിട്ടിയിട്ട് തിരിച് വന്നാൽ മതി.
അജു: തലയാട്ടി..അവരുടെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു വെച്ചു.
എല്ലാവരും കയറി, അവർ 5 പേരും യാത്ര തുടർന്നു. റാണി കുട്ടികളോട് കൈവിിശുന്നത് അജു ഗേറ്റ് കടക്കുന്നത് വരെ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ടു.
അമ്മച്ചി: നി..ഏതാടാ ചെക്കാ..
അജു: (ആദ്യയായിട്ട് ഒരാൾ തന്നെ കുറിച് ചോദിച്ചു.)
ഞാൻ അജു. കുറച്ചു മാറിയാണ് വീട്.
അമ്മച്ചി: ഇവുടുത്തെ ഡ്രൈവർ ആണോ..
അജു:  ആ...
അമ്മച്ചി: ഇവിടെ  എങ്ങനെ സ്ഥലത്തിനൊക്കെ..
അജു: ഇതുപോലുള്ള റോഡ് സൈഡിൽ വില ഉണ്ട്..കുന്നിൻ മുകളിൽ ഒന്നും വിലയില്ല. മുഴുവൻ തോട്ടം അല്ലേ..
അമ്മച്ചി:ഓ. .നിനക്ക് റബ്ബർ ഉണ്ടോ..
അജു: ഒ, ഉണ്ട്.
അമ്മച്ചി: എന്ന കിട്ടും?
അജു: വർഷത്തിൽ ഒന്ന് രണ്ടൊക്കെ നല്ല വില ഉണ്ടേൽ.
അമ്മച്ചി: വേറെ എന്നാ ഉണ്ട്?
അജു: ആട്,  കോഴി, അങ്ങെനെക്കുറച്ചു.